یک نظر از صاحب نظران، مربیان، ورزشکاران و دوستان عزیز خواستارم.

به نظر شما دلایلی که سبب گردیده که تاکنون ورزش شنای ایران در جهان و آسیا نتوانسته صاحب مقام های ارزنده شود چه عواملی می باشد؟

راهکارهای شما جهت برون رفت از این امر چیست؟

آیا ورزش شنای ایران می تواند در آینده صاحب کرسی های ارزنده چون والیبال ایران در جهان و آسیا شود؟

نظرات شما بصورت خصوصی بایگانی خواهد شد و نتایج تمامی دوستان بصورت هفتگی بررسی و آنالیز می گردد و در صورت خلق گزارش مفید جهت مسولین محترم فدراسیون شنا ارسال میگردد.

در صورت تمایل نیز می توانید نظرات خود را به آدرس الکترونیکی زیر ارسال نمایید:

mh_ek@yahoo.com

 

+ نوشته شده توسط حمید کیامیری در جمعه 1393/06/28 و ساعت 22:1 |
جریان دهنده معکوس آب جهت تمرین مقاومتی شناگر

jet swim equipment counter current training device

 

 

 

 

+ نوشته شده توسط حمید کیامیری در جمعه 1393/06/28 و ساعت 21:30 |
یکی از تمرینات مایکل فلپس

کشش دست با وزنه:

+ نوشته شده توسط حمید کیامیری در جمعه 1393/06/28 و ساعت 18:20 |

تمرین با کشش TRX برای شناگران بسیار مفید می باشد.دلیل این امر همانا که یکی از تمرینات مایکل فلپس برترین شناگر جهان تمرینات با کش TRX هست.در ذیل عکس تمرینی مایکل فلپس را مشاهده می نمایید:

 

 

 

 

 

در ذیل مطالبی در مورد تمرینات با کش TRX  آمده است:

 


تی آر اکس TRX تمرینات استقامتی کل بدن

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

امروزه بسیاری از مردان و زنان و ورزشکاران حرفه ای, مربیان درجه یک و تمام بخشهای ارتش دنیا از از این وسیله استفاده می کنند.
این وسیله ساده است و قدرت عجیبی دارد. تنوع الگوی حرکتی و مفیدی که می توانید انجام دهید این دستگاه را به یکی از بهترین های جهان تبدیل می کند. ساده, راحت و مناسب تمرینای مثل حرکات روزمره زندگی.
وسیله طراحی شده عبارت بود از یک بند چتر بازی و دو دسته که هیچ گونه کشی در آن بکار نرفته و بسیار محکم و مقاوم می باشد و فرد با آویزان شدن از آن و با وزن بدن خود, می توانست هرگونه حرکات و تمرینات کامل آمادگی جسمانی را بدون خطر و با وزن بدن خود انجام دهد و این خیلی سریع در تمام گروههای ورزشی و نظامی رشد کرد .
تکنیک های تمرینات با TRX خصوصا برای حرکت دادن مرکز وزن بدن طراحی شده است که فعالیت عضلانی روی عضلات اصلی و عضلات جانبی را در هر تمرین دارد و بعلت قرار گرفتن وضعیت بدن و مقابله با جاذبه زمین و حفظ تعادل, چه شما روی عضلات پا, دست , شکم و یا کمر کار کنید و حرکات اسکات, لانز , پرس سینه, و غیره را انجام دهید, در هر حرکت سایر عضلات نیز درگیر می باشند, از این رو مقاومت بدن شما بسیاربالا خواهد بود. مثلا وقتی شما حرکت درازو نشست را انجام می دهید بعلت قرارگرفتن وضعت بدنتان, عضلات دستها و پاهایتان نیز درگیر می باشد و این باعث می شود مقاومت بدن شما زیاد شود و با تغییر وضعیت بدن خود به (جلو یا عقب ) فرد می تواند وزنه مورد استفاده در این وسیله را جهت عضله سازی کاهش یا افزایش دهد .

بعلت آویزان شدن از بند و حفظ تعادل، شما کالری زیادی را که از 200 تا 1000 کالری در ساعت می باشد را با توجه به نوع برنامه می سوزانید و در حرکات ابتدایی با TRX که با سرعت بالا طراحی شده می توانید, بدن خود را گرم کرده و چابکی زیادی داشته باشید, همچنین از طرفی در حرکات پایانی, بخاطر حرکات کششی ، بدنی انعطاف پذیرتر خواهید داشت .این وسیله ورزشی تمام شرایط مهم که در آمادگی جسمانی لازم می باشد را از جمله (استقامت, مقاومت, چابکی, انعطاف پذیری و تعادل ) را در یک زمان دارا می باشد در تمرینات با این وسیله ورزشی شما از نیروی جاذبه و حرکت استفاده می کنید تا بتوانید ازعضلات خود برای تغییرات در کل بدن کمک بگیرید. تمرینات با TRX قدرت و تعادل را در یک انجام می دهد و این سیستم عصبی بدن را کمک می کند, که شما خیلی سریع بدن خود شکل داده و به نتیجه برسید .
تی آر اکس TRX همزمانی تعادل – انعطاف پذیری - ا ستقامت و مقاومت بدن


مزایای تمرینات ورزش TRX
- طراحی سبک و کم حجم
- نصب آسان و راحت در هر مکان و زمان
- هر گونه تمرینات و حرکات لازم برای آمادگی جسمانی بدون نیاز به سایر وسایل
- همزمانی تمرینات و حرکات بطوری که در هر حرکت کل بدن درگیر می باشد
- بهبود , تعادل, انعطاف پذیری, چابکی, مقاومت و استقامت بدن با یک وسیله در یک زمان
- به حرکت درآوردن عضلات اصلی و عضله های جانبی و کوچک
- استفاده از وزن بدن در تمرینات و کاهش خطرات گرفتگی عضلات و مفاصل
- امکان استفاده برای هر گروه سنی, جنسی , سلامتی بدن وهر میزان آمادگی جسمانی افراد عادی , ورزشکاران حرفه ای و حتی معلولین جسمی و اصلاح یکسری از عضلاتی که فقر حرکتی دارند.
- برنامه های تخصصی برای ورزشکاران حرفه ای و رشته های ورزشی تخصصی

 

+ نوشته شده توسط حمید کیامیری در جمعه 1393/06/28 و ساعت 18:5 |
 


تراز فينا (FINA POINT) ملاك ارزيابي شناگران / تنها مقام اولي ملاك انتخاب بهترين شناگر نيست
كميته داوران فدراسيون شنا نحوه محاسبه امتيازات شناگران در مسابقات رسمي را بر اساس شاخص "فينا پوينت" (fina point) تشريح كرد .


به گزارش گروه ورزش باشگاه خبرنگاران، كميته داوران فدراسيون شنا شاخص فيناپوينت را مبناي امتيازدهي به شناگران در كليه مسابقات رسمي اعلام كرد كه مطابق با شيوه اي است كه فدراسيون بين المللي شنا براي محاسبه امتياز شناگران بكار مي گيرد .

اين شيوه محاسبه ملاك واقعي تري از عملكرد فني شناگران را نشان مي دهد و معيار مناسبي براي مقايسه شناگران محسوب مي شود .

تشريح مقياس امتيازدهي فدراسيون جهاني شنا
فينا پوينت يا همان تراز فينا ، عددي بدون واحد است كه براي مقايسه شناگران هر ماده با يكديگراستفاده مي شود. اين تراز از سال 2008 به عنوان مقياسي جهاني براي رتبه بندي و ارزيابي شناگران توسط فدراسيون جهاني شنا ارائه شده است.

* عدد 1000 ، امتياز ركورد پايه شناگران
فدراسيون جهاني شنا هر ساله جدولي را به عنوان جدول تراز فينا (FINA POINT TABLE) ارائه مي دهد كه در آن زمان پايه براي هر ماده از شنا ، براي آن سال درج شده است كه اين ركورد پايه ، ترازي معادل 1000 دارد. شناگراني كه بتوانند شناي خود را با اين زمان به پايان برسانند امتياز 1000 را كسب خواهند نمود.
اين جدول شامل دو بخش ركورد پايه براي ماده هاي شنا در مسابقات مسافت كوتاه (SC) و ركورد پايه براي ماده هاي شنا در
مسابقات مسافت بلند (LC) براي آقايان و خانمها به تفكيك جنسيت است .
تراز فينا عددي است كه بر اساس ركورد هر شناگر براي او محاسبه مي شود، بصورتي كه براي شناگران نخبه در سطوح المپيك و قهرماني جهان اين عدد به سمت عدد 1000 و يا بالاتر (براي ركورد داران) و اعداد پايين تر براي شناگران سطوح پايين و ضعيف تر بدست مي آيد.
براي محاسبه اين تراز از فرمول زير استفاده ميگردد:

P=1000 X (B/T)^3
p:تراز فينا
B:تراز پايه
T:ركورد شناگر

با توجه به اينكه فرمول تراز فينا ، تابعي از توان عدد 3 است ، مي توان انتظار داشت كه فاصله ترازها براي ركوردهاي نزديك به ركورد پايه و يا بالاتر ، بيشتر باشد و اين فاصله براي ركورد شناگراني كه فاصله زيادي با ركورد پايه دارند كمتر است . با توجه به توضيحات فوق ، تشابه تراز فينا براي ركوردهاي خيلي ضعيف و نزديك به هم بيشتر متصور مي باشد.
لازم به ذكر است كه از سال 2009 ميلادي و بر اساس تأكيدفدراسيون جهاني شنا، اعداد تراز فينا به سمت عدد پايين گرد مي شوند در صورتي كه پيش اين سال، تمامي ترازها با دقت يك صدم محاسبه و ارائه مي شدند.

* تنها مقام اولي ملاك انتخاب بهترين شناگر نيست
در پايان خاطر نشان مي شود بر اساس امتيازبندي فيناپوينت ، صرفا كسب عنوان برتر شناگر در هر ماده نشانه عملكرد فني بهتر وي نيست و بر اين اساس شناگران براي كسب بالاترين جايگاه مي بايست تلاش كنند تا بيشترين امتياز با شاخص فيناپوينت را بدست آورد .

 

+ نوشته شده توسط حمید کیامیری در جمعه 1393/06/28 و ساعت 17:4 |
water bottle balance

pic from baltimoresun.com

 

Pick The Swim Drill For Your Weakness
 
+ نوشته شده توسط حمید کیامیری در پنجشنبه 1393/06/27 و ساعت 23:21 |
 

 

 

 

 

 

Butterfly drill

 

+ نوشته شده توسط حمید کیامیری در پنجشنبه 1393/06/27 و ساعت 23:14 |
 

Underwater Recovery

 

tombstone kicking

Tennessee Tumblers

 

 

Pop-ups

 

 

 

 

+ نوشته شده توسط حمید کیامیری در پنجشنبه 1393/06/27 و ساعت 23:3 |
 

 

 

سایز این توپ 10 سانتیمتر می باشد.

این توپ برای fit کردن بازیکنان بعد از یک روز تمرین سخت مناسب می باشد.

+ نوشته شده توسط حمید کیامیری در پنجشنبه 1393/06/27 و ساعت 19:16 |
توپ نیمه سنگین واترپلو

وزن این توپ 2.2 پوند یعنی 1 کیاوگرم می باشد

جهت تقویت عضلات بازو و شانه بازیکنان واترپلو

بکار میرود.

 

+ نوشته شده توسط حمید کیامیری در پنجشنبه 1393/06/27 و ساعت 19:9 |

Excel Reach It™

Excel Resistance Belt

Excel Two-Meter Training Bar

Excel Water Polo Trainer

Excel Pass It Partner™

KAP7 - Water Polo Weight Belt

 

+ نوشته شده توسط حمید کیامیری در پنجشنبه 1393/06/27 و ساعت 18:59 |
 

Play the Goalie Position in Water Polo Step 1.jpg

Play the Goalie Position in Water Polo Step 3.jpg

Play the Goalie Position in Water Polo Step 5.jpg

Play the Goalie Position in Water Polo Step 6.jpg

+ نوشته شده توسط حمید کیامیری در دوشنبه 1393/05/13 و ساعت 12:4 |
 

+ نوشته شده توسط حمید کیامیری در دوشنبه 1393/05/13 و ساعت 11:58 |
 

واترپلوی مردان از جمله اولین ورزش های تیمی معرفی شده در بازی های جدید المپیک در سال ۱۹۰۰ بوده است. اکنون واترپلو در بسیاری از کشورها مورد استقبال واقع شده است؛ علی الخصوص در اروپا (مشخصاً در مجارستان، یونان، ایتالیا، روسیه و یوگسلاوی سابق)، ایالات متحده، کانادا و استرالیا.

 

floating water polo ball 1yny2m5 مقاله ای کامل در مورد واترپلو

 

واترپلوی مردان از جمله اولین ورزش های تیمی معرفی شده در بازی های جدید المپیک در سال ۱۹۰۰ بوده است. اکنون واترپلو در بسیاری از کشورها مورد استقبال واقع شده است؛ علی الخصوص در اروپا (مشخصاً در مجارستان، یونان، ایتالیا، روسیه و یوگسلاوی سابق)، ایالات متحده، کانادا و استرالیا. این بازی در حال حاضر شامل تیم هائی متشکل از هفت بازیکن (و حداکثر تا شش نفر ذخیره) به همراه توپ واترپلو که به اندازهٔ توپ فوتبال می باشد که به دلیل دارا بودن خاصیت ضد آبی از نایلون ساخته شده است.

● توسعه بازی واترپلو

قواین واترپلو در قرن نوزدهم در بریتانیای کبیر توسط ویلیام ویلسون توسعه یافت. بازی جدید چیزی شبیه به فوتبال آمریکائی بود که در رودخانه ها و دریاچه ها و دریاچه های انگلستان و اسکاتلند، با توپی که از لاستیک هندی ساخته شده بود، انجام می شد. این ”راگبی آبی“ به تدریج و براساس تلفظ کلمهٔ ”پولو“ در زبان بالتی (۱) به معنای توپ، ”واترپلو“ نامیده شد.

بازی اولیه خشونت فیزیکی، کشتی و نگه داشتن بازیکن حریف را در زیر آب، جهت بازپس گیری توپ، مجاز می شمرد، دروازه بان بیرون از منطقهٔ بازی می ایستاد و با پریدن در آب و بر روی هر حریفی که قصد گل زدن به واسطهٔ قرار دادن توپ در سطح تعیین شد داشت، از دروازه دفاع می نمود.

این بازی تا دهه ۱۹۸۰ به تدریج پیشرفت کرد تا جائی که شامل بازی سریع تیمی با یک توپ بود و بر شنا کردن، پاس دادن و گل زدن از طریق شوت کردن داخل یک دروازهٔ توری تأکید می نمود. تنها هنگامی می شد جهت به دست آوردن توپ از بازیکن حریف تلاش نمود که او توپ را نگه داشته باشد البته نمی توان او را زیر آب برد. در سال ۱۸۸۸ لیگ واترپولی لندن جهت حل مشکل گوناگونی در قوانین منطقه ای تأسیس شد و مجموعه قوانینی تصویب نمود تا رقابت تیمی را ممکن ساخته و پایهٔ بازی کنونی را شکل دهد. اولین دورهٔ بازی های واترپلو با قهرمانی انگلیس در سال ۱۸۸۸ صورت پذیرفت. در سال ۱۸۹۰ اولین بازی بین المللی واترپلو انجام شد و اسکاتلند چهار بر صفر انگلستان را شکست داد.

این بازی بین سال های ۱۸۹۰ و ۱۹۰۰ در اروپا با رقابت تیم ها در آلمان، اتریش، فرانسه، بلژیک، مجارستان و ایتالیا که از قوانین بریتانیائی استفاده می کردند، گسترش یافت. بازی متفاوتی در ایالات متحده انجام می شد که همراه با بازی خشونت آمیز نگه داشتن، زیر آبی رفتن و محکم در دست نگه داشتن یک توپ رم و نیمه باد که می شد آن را در زیر آب نگه داشت، انجام می شد. در نتیجه تیم های اروپائی در مسابقات قهرمانی المپیک ۱۹۰۴ در ”سن لوئیس“ رقابت ننمودند. تا سال ۱۹۱۴ اکثر تیم های آمریکائی قبول کردند از قوانین بین المللی پیروی کنند. در سال ۱۹۲۹ یک کمیتهٔ بین المللی واترپلو متشکل از نمایندگان بریتانای کبیر و فدراسیون بین المللی شنای آماتور (فینا) شکل گرفت. قوانین برای بازی های بین المللی پیشرفت یافتند و در سال ۱۹۳۰ به اجرا گذاشته شدند. از آن پس فینا ساختار اکم بر این بازی بوده است. در گذر سال ها هم تغییرات تکنیکی و هم تغییرات قانونی بر مشخصه های این بازی تأثیر گذاشت. در سال ۱۹۲۸ مربی مجار واترپلو ”بلاکمجدی“، پس هوائی یا پاس خشک را ابداع نمود.

تکنیکی که در آن بازیکن توپ را مستقیماً از راه هوا به بازیکن دیگر می فرستد، یعنی او توپ را بدون برخورد با آب دریافت می کند. پیش از آن بازیکنان می گذاشتند ابتدا توپ در آب بیافتد و سپس آن را بر می داشتند اما پاس خشک این بازی خشن را پویاتر نمود و باعث برتری مجارستان در واترپلو برای بیش از شصت سال شد. در سال ۱۹۳۶ ”جیمزآر. اسمیت“ مربی واترپلوی کالیفرنیا و نویسنهٔ کتب متعددی دربارهٔ علم مکانیک واترپلو، توپ واترپلوئی از جنس پوششی از الیاف لاستیکی روی یک محفظهٔ بادکردنی ابداع نمود که موجب بهبود در اجرای عمل شد. توپ چرمی قبلی، آب جذب می کرد و در حین بازی سنگین تر می شد. در سال ۱۹۴۹ تغییرات قوانین اجازه داد بازی بدون وقفه پس از سوت داور به دلیل یک خطای معمولی ادامه پیدا کند و سرعت بازی بالا برود. در دههٔ ۱۹۷۰ خطای اخراج، جایگزین سیستم امتیازی برای خطاهای سنگین شد. بازیکنان خاطی به یک دقیقه اخراج مجازات می شدند و تیم شان مجبور بود با بازیکنان کمتری بازی کند. حق مالکیت توپ محدود به ۴۵ ثانیه قبل از تلاش برای به ثمر رساندن گل می شد. از آن پس، زمان مجازات ها و مالکیت کاهش یافت. شوت مستقیم به سمت دروازه از خط هفت متر پس از اعلام یک پرتاپ آزاد در سال ۱۹۹۴ مجاز گردید و در سال ۲۰۰۵ به پرتاپ پنج متر تغییر یافت.
ز آن جا که واترپلو یک ورزش آبی تیمی ست، بنابراین، مهارت در شنا حرف اول را می زند. چراکه بازیکنان باید در خلال بازی به دفعات، طول سی متری استخر را شنا کنند.
شنای کرال سینه ای که در واترپلو استفاده می شود متفاوت از شنای معمولی است، به نحوی که بازیکنان واترپلو با سری دائماً بازیکنان واترپلو با سری دائماً بیرون از آب شنا کنند تا زمین بازی را تحت نظر داشته باشند. شنای کرال پشت از سوی بازیکنان مدافع مورد استفاده قرار می گیرد تا مهاجمان در حال حمله را تعقیب کنند، دروازه بان نیز برای این که بتواند توپ را پس از پاس دادن، تعقیب کند از این نوع شنا بهره می برد.
کرال پشت واترپلو نیز با روش معمول آن فرق می کند؛ بازیکنان تقریباً عمود در آب می نشینند و از حرکات پادوچرخه همراه با دست های کوتاه در کنار، به جای دست های کشیده و بلند استفاده می کنند. این امر به بازیکن اجازه می دهد بازی را ببیند و به طور سریع موقعیت خود را تغییر دهد.
▪ مهارت های کنترل توپ
از آن جائی که تمام بازیکنان، تنها با یک دست می توانند توپ را لمس کنند، لذا باید توانائی گرفتن و پرتاب توپ را با یک دست داشته باشند. بازیکنان مجرب واترپلو می توانند با یک حرکت، پاسی را گرفته، پاس داده و یا شوت کنند.
▪ حرکت دست و پا در آب، جهت عمود نگه داشتن بدن
معمول ترین شکل پا زدن در آب، عموماً به دلیل دورانی پا تحت عنوان ”پادوچرخه“ نام برده می شود. پادوچرخه به هنگام بازی به کار گرفته می شود؛ چراکه بازیکنان نمی توانند کف استخر را لمس کنند. مزیت پادوچرخه این است که به بازیکن اجازه می دهد در موقعیتی پایدار در سطح آب بماند و نسبت به گونه های دیگر پا زدن در آب، از جمله حرکت پا قیچی انرژی کمتری مصروف دارد؛ که نتیجهٔ آن حرکت های سریع به بالا و پائین بازیکن می باشد. این می تواند در حالت عمودی یا افقی استفاده شود.
پادوچرخه در حالت افقی، جهت تداوم حرکت رو به جلوی بازیکن مهاجم، مورد استفاده قرار می گیرد. پا دوچرخهٔ عمودی، برای به دست آوردن یک موقعیت بالاتر از رقیب انجام می گیرد. با سریع تر پا زدن در یک فاصلهٔ زمانی کوتاه، بازیکن می تواند برای متوقف نمودن، پاس دادن یا شوت کردن توپ، بالا و بیرون از آب بیاید (تا حد مایو ـ تا زیر کمرشان). حرکت پادوچرخه در یک روش پیشروی واترپلو به نام ”عنکبوتی“ نیز به کار می رود. جائی که یک مهاجم یا مدافع می تواند به طور قانونی، بازیکن حریف را با حرکت های تند و تیز دست، آرنج های بالا و بازو و هم چنین پادوچرخهٔ کاملاً باز، دفع کند و محدوده ای ایجاد نماید که بازیکنان حریف نتوانند وارد شوند.
● انعطاف پذیری و هوشیاری
در سطوح بالاتر این ورزش، سرعت بازی افزایش می یابد. بنابراین پیش بینی و آمادگی ذهنی حائز اهمیت می باشد. ”فهمیدن میدان“ (یعنی آگاهی از آن چه در اطراف اتفاق می افتد) یک مزیت عمده در گل زدن است، حتی اگر بازیکنی از سرعت کمتری نسبت به رقیب برخوردار باشد.
● شرح مطلب
هر تیم از هفت بازیکن تشکیل می شود. بازیکنان میهمان، کلاه های شماره دار سفید، بازیکنان میزبان کلاه های شماره دار آبی تیره و دروازه بان هر دو تیم، کلاه قرمز با شمارهٔ یک، به سر می کنند.
هر دو تیم می توانند بازیکنان را تعویض کنند که این امر باید در مقابل نیمکت تیمشان انجام شود البته؛ هنگامی که بازی متوقف است آنها می توانند از هر جائی وارد یا خارج شوند.
بازی به چهار دورهٔ زمانی تقسیم می شود که مدت آن به سطح بازی بستگی دارد:
هنگامی که بازی متوقف است، زمان نیز نگه داشته می شود. به عنوان مثال در فاصله ای که یک خطا ارتکاب یافته است و یک پرتاب آزاد انجام می شود و یا بین فاصله ٔ به ثمر رسیدن گل و شروع مجدد بازی. این موجب می گردد ”زمان واقعی“ هریک از چهار دورۀ زمانی یک مسابقه حدود ۱۲ دقیقه به طول بیانجامد. یک تیم نمی تواند بیش از ۳۰ ثانیه مالکیت توپ را داشته باشد، به شرطی که در این فاصله هیچ شوتی به سمت دروازه نشده، یا حریفی بیرون فرستاده نشود. پس از گذشت این زمان، مالکیت به تیم مقابل داده می شود. به هر حال اگر تیمی توپ را در فاصلهٔ این ۳۰ ثانیه شوت کند و کنترل توپ را دوباره به دست آورد ساعت مجدداً از ۳۰ ثانیه زمان را احتساب می نماید. هریک از تیم ها می توانند در کل چهار دورهٔ زمانی بازی، دو زمان استراحت یک دقیقه ای، درخواست کنند و یک زمان استراحت به هنگامی که بازی به وقت اضافه کشیده می شود. به هنگام انجام بازی تنها آن تیمی که مالکیت توپ را دارد می تواند درخواست وقت استراحت نماید.
ابعاد استخر واترپلو ثابت نیست، و می توان بین ۱۰٭۲۰ و ۲۰٭۳۰ متر متفاوت باشد. حداقل عمق آب باید ۱۸۰ سانتی متر باشد. ولی این موضوع اغلب در بازی های هم سالان یا دبیرستانی ها، در صورتی که چنین امکانی نباشد مورد چشم پوشی واقع می گردد. دروازه ها ۳ متر عرض و ۹۰ سانتی متر ارتفاع دارند. توپ های واترپلو معمولاً زرد و در اندازه و وزن، برای جوانان، زنان و مردان متفاوتند.
وسط استخر به وسیلهٔ یک خط سفید، مشخص شده است. در گذشته، استخر با خطوط ۴ و ۷ متر تقسیم شده بود (فاصلهٔ نسبت به خط دروازه). این خطوط از فصل ۲۰۰۶ ـ ۲۰۰۵ در یک خط پنج متر تلفیق شدند. در امتداد خط کناری استخر، خطوط پنج متر به وسیلهٔ یک خط سبز، علامت گذاری شده اند. این خط ”پنج متر“ همان ”نقطهٔ پنالتی“ است که به وسیلهٔ یک خط زرد، مشخص شده است. خط ”دو متر“ با یک خط قرمز“ مشخص شده است و هیچ بازیکنی از تیم مهاجم نمی تواند بدون توپ، وارد آن شود.
یک بازیکن در هر تیم به عنوان دروازه بان تعیین شده است. دروازه بان، تنها بازیکنی است که می تواند توپ را با هر دو دست لمس کند و نیز تنها بازیکنی است که در یک استخر کم عمق، مجاز به ایستادن بر کف استخر می باشد. بازیکنان می توانند توپ را با پرتاب کردن برای هم تیمی یا با شنا کردن در حالی که توپ را روبه روی خود به جلو می رانند، به حرکت درآورند. طرف مقابل به هنگام تلاش برای گرفتن توپ، مجاز به فشار دادن توپ به زیر آب و یا فشار آوردن و نگه داشتن بازیکن حریف نمی باشند، مگر زمانی که توپ را نگه داشته است. خطا کردن امری کاملاً عادی است و به یک پرتاب آزاد منجر می شود؛ در این حالت پرتاب کنندهد توپ نمی تواند مستقیماً به دروازه شوت کند مگر این که پشت ”خط پنج متر“ باشد.
واترپلو قدرت بدنی و استقامت قابل توجهی را می طلبد. این بازی از جان کاه ترین ورزش هاست؛ همواره عملی در حال انجام است و معمولاً بازیکنان در طول چهار دورهٔ زمانی، سه کیلومتر یا بیشتر شنا می کنند.
هماهنگی عالی چشم و دست، از دیگر نیازهای این رشته است.
توانائی کنترل و رد کردن توپ، تیم های خوب را از تیم های عالی، کاملاً جدا می نماید. پاسی که به یک بازیکن در میدان داده می شود ترجیحاً یک ”پاس خشک“ (یعنی بدون برخورد با آب) است و نهایت سرعت را با سهولت در گرفتن و پرتاب نمودن ممکن می سازد. یک ”پاس خیس“ پاسی حساب شده در آب و در جائی تقریباً خارج از دسترس نزدیک ترین بازیکن به دروازه (بازیکن سانت) و مدافع او می باشد. بدین ترتیب بازیکن موقعیت سانت، می تواند به توپ و بیرون از آب هجوم آورد، شوت زده و یا پاس دهد. گل می تواند با هر عضوی از اعضاء بدن، به جز مشت و پا، زده شود.
گل زدن در واترپلو ممکن است در مقایسه با دیگر ورزش ها متفاوت باشد. به عنوان مثال، یک شوت ”پرشی“ یا ”جهشی“ با قدرت قابل توجهی به صورت عمودی بر روی آب شلیک می شود، به نحوی که توپ به سمت بالا می جهد معمولاً توپ در فاصلهٔ یک متری تور دروازه به آب برخورد می کند، جائی که دروازه بان نمی تواند شوت را پیش بینی و متوقف نماید. یک نوع شوت دیگر ”قوس“ نام دارد که با یک انحنای عمودی پرتاب می گردد. معمولاً متوقف نمودن این گونه شوت ها مشکل تر از شوت سریع است؛ زیرا عموماً این ها با زاویه ای به سمت دروازه پرتاب می شوند که دروازه بان، نه تنها باید از یک سمت دروازه به سمت دیگر به سرعت تغییر موقعیت دهد، بلکه باید در همان لحظه بیشتر از مقداری که برای دیگر شوت ها از آب بیرون می آید خود را از آب خارج کند.
حرکات فریب دهنده به هنگام پرتاب هر شوتی مؤثر می باشند. بازیکن، حالت شوت کردن را می گیرد اما در نیمهٔ راه حرکت خود را قطع می کند تا دروازه بان خیلی زودتر از موقع، جهت متوقف نمودن توپ عمل نماید و سپس اقدام به شوت زدن می کند.
در واترپلو، سوت داور به نشانه وقوع خطا، بیشتر از هر ورزش دیگری شنیده می شود.
معمولاً مدافع بر روی بازیکنی که توپ را در دست دارد، به عنوان یک تاکتیک خطا می کند تا در حرکت توپ حریف مشکل ایجاد نماید.
بازی در اکثر موارد بدون وقفه ادامه می یابد، اما مهاجم باید در این زمان به جای پیشروی یا شوت، توپ را پاس دهد (یک استثناء به بازیکنان اجازه می دهد که اگر خطا، خارج از علامت ”پنج متر“ انجام شده باشد، به سرعت توپ را بر دارد و آن را شوت کند). به هر روی، همانند بازی هاکی روی یخ، بازیکنی که یک خطای عمده انجام داده است، به خارج از منطقهٔ بازی فرستاده می شود و تیم او برای مدت ۲۰ ثانیه با یک نفر کمتر بازی خواهد کرد. اما اگر گلی زده شود یا تیمش مالکیت توپ را به دست آورد می تواند زودتر به بازی برگردد.
اگر خطا از نوع خشن تشخیص داده شود، بازیکن خاطی تا پایان بازی اخراج می گردد و یک هم تیمی او پس از گذشت چهار دقیقه جای او را می گیرد. یک بازیکن، مربی یا تماشاچی نیز ممکن است به دلیل مشاجره با داور اخراج شود. در زمانی که به دلیل خطای اخراج، تیم ها از لحاظ تعداد نفرات نابرابر می شوند، تیم مهاجم می تواند با پاس کاری چرخشی و خارج نمودن دروازه بان از موقعیت درست، انتظار گل داشته باشد. بازیکنی که سه مرتبه اخراج شده است باید با جایگزین نمودن فردی جای خود، تا پایان مسابقه بیرون بنشیند.

برای انجام ورزش واترپلو ورزشکار باید در بعضی کارها مهارت داشته باشد. اولین فاکتور لازم برای شروع این ورزش، مهارت در شنا است.

● مهارت های اولیه

بقیه درادامه مطلب…

برای انجام ورزش واترپلو ورزشکار باید در بعضی کارها مهارت داشته باشد. اولین فاکتور لازم برای شروع این ورزش، مهارت در شنا است. در این ورزش، بازیکنان باید بتوانند طول ۳۰ متری استخر را بارها و بارها شنا کنند. نوع شنا کردن بازیکنان واترپلو با شنای کلاسیک متفاوت است. در این روش بازیکنان از یک استیل آزاد استفاده می کنند به طوری که هنگام شنا کردن همیشه سر آنها از آب بیرون خواهد بود تا بتوانند بر بازی مسلط باشند. مهارت دومی که بازیکنان باید به دست آورند، شیوه کنترل توپ با یک دست است. همچنین این ورزشکاران باید بتوانند توپ را با هر دو دست خود کنترل کنند.

مهارت دیگری که ورزشکاران این رشته باید داشته باشند، نوعی پا دوچرخه است که در آن حرکات پا به صورت دایره وار انجام می شود. در این حرکت که ورزشکاران از آن برای نگه داشتن خود روی سطح آب استفاده می کنند، انرژی بسیار کم مصرف می شود. ورزشکاران ورزش واترپلو باید از تمرکز و سرعت عمل بالایی برخوردار باشند تا بتوانند بر تیم حریف غلبه کنند.

● قوانین ورزش واترپلو

هر تیم از ۱۲ بازیکن تشکیل شده است که شامل هفت بازیکن اصلی و پنج بازیکن ذخیره است. بازیکنان اصلی دارای یک دروازه بان و شش بازیکن زمین هستند. این شش بازیکن می توانند هم در نقش حمله و هم در نقش دفاعی ظاهر شوند و جای مخصوص به خود ندارند. یکی از قوانین مهم واترپلو این است که بازیکنان زمین اجازه ندارند توپ را با دو دست بگیرند و باید آن را فقط با یک دست کنترل کنند. در فاصله دو متری از دروازه بان های هر تیم نشانه هایی به نام خط دو متری وجود دارد. بازیکنان تیم مقابل اگر توپ نداشته باشند نباید وارد این محوطه شوند.

مدت زمان بازی برای آقایان در جهار ست هفت دقیقه ای و برای خانم ها چهار ست چهار تا شش دقیقه ای است.

● اثرات مفید بدنی

واترپلو ورزشی آبی و تیمی است. بنابراین از یک طرف باعث بروز آثار ورزش شنا می شود و از طرف دیگر اثر مفید ورزش های توپی را به همراه دارد. بازیکنان این رشته باید از قدرت و سرعت بالایی برخوردار باشند. در این ورزش تمام اعضای بدن مانند یک زنجیر عمل می کنند. یعنی ورزشکار باید از تمام عضلات خود کمک بگیرید تا بتواند نیروی لازم را به توپ وارد کند. اعضای مختلف بدن مثل دست ها، لگن و پاها باید بتوانند حرکات چرخشی خاصی را انجام دهند. بنابراین علاوه بر قدرت، انعطاف پذیری نیز در این ورزش لازم و ضروری است. بعضی از حرکات باعث می شوند سرعت توپ افزایش یابد مثل چرخش مناسب در ناحیه کمر و شانه و همچنین قدرت به عقب بردن بازوها و آرنج و توانایی خم کردن مچ دست.

به دست آوردن مهارت در این زمینه ها نیاز به تمرین فراوان دارد. بازیکنان علاوه بر قدرت و انعطاف پذیری باید از تمرکز کافی و قدرت طراحی نقشه برای تمرکز بر حریف هم برخوردار باشند. بنابراین به طور خلاصه می توان گفت که ورزش واترپلو دارای اثرهای مفید زیر است:

افزایش قدرت بدنی به خصوص در ناحیه عضلات ران، بازوها و مچ دست

افزایش انعطاف پذیری

افزایش سرعت عکس العمل در پاسخ به محرک ها

افزایش قدرت تمرکز، هماهنگی و طراحی نقشه

● آسیب های ورزش واترپلو

برخی از اسیب های واترپلو ناشی از انجام این ورزش در آب است مثل حساسیت و قرمزی چشم، آفتاب سوختگی و عفونت های پوستی. اما از آسیب های شایع و مخصوص به این ورزش می توان به موارد زیر اشاره کرد:

▪ کشیدگی تاندون های شانه: این آسیب بسیار شایع است زیرا ورزشکاران برای افزایش قدرت و سرعت پرتاپ توپ به عضلات و تاندون های این ناحیه فشار زیادی وارد می کنند و باعث کشیدگی و گاهی پارگی تاندون های این ناحیه می شوند.

▪ آسیب به انگشتان: سرعت سریع توپ و برخورد آن با انگشتان دست ورزشکاران باعث ضرب دیدگی، کبودی و حتی بروز زخم و شکستگی در این نواحی می شود.

▪ آسیب ناحیه صورت: واترپلو ورزش پر برخوردی است و ورزشکاران به سهو یا به عمد ضرباتی را به بازیکن حریف وارد می کنند. در نتیجه کبودی زیر چشم و پارگی لب از جمله آسیب های شایع است.

● عواملی که سبب بروز آسیب بیشتر می شوند:

نداشتن بنیه و انعطاف پذیری لازم برای این ورزش

بی تجربگی و مهارت ناکافی در اجرای تکنیک ها

استفاده نکردن از وسایل ایمنی مثل کلاه ایمنی و وسایل حفاظتی از گوش و دهان

● پیشگیری از آسیب ها

رعایت چند نکته از بروز آسیب بدنی جلوگیری می کند:

▪ منظم ورزش کنید تا بدن شما برای این ورزش قدرت و انعطاف پذیری کافی را به دست آورد.

▪ علاوه بر تمرینات واترپلو، از سایر تمرین ها بدن سازی به منظور ارتقای سطح قدرت و انعطاف پذیری بدن استفاده کنید.

▪ حتما” در حین و بعد از ورزش آب فراوان بنوشید.

▪ قبل از ورزش بدن خود را گرم کنید.

▪ بعد از خروج از آب، تمرینات کشش را فراموش نکنید.

▪ از وسایل ایمنی و عینک شنا استفاده کنید.

▪ اگر احساس کردید آسیب دیده اید، بلافاصله ورزش را متوقف کنید و در صورت لزوم از کمپرس یخ و بالا نگه داشتن اندان آسیب دیده استفاده کرده و به پزشک مراجعه کنید و تا بهبود کامل ورزش نکنید.

 

      واتـر پـلو در ابتدا به صورت بازی راگبی که نوعی فوتبــال است در رودخانه ها انجام می شد . این بازی در اسکاتلند و انگلستان طرفداران بسیاری داشت سپس به تدریج شکل قدیمی آن تغییر یافت وبه بازی مـدرن واتر پلو تبدیل شد . در سال ۱۹۰۰میلادی این ورزش به طور رسمی وارد المپیک شد.

۱٫    تعداد بازیکن ۱۲ نفر که ۷ نفر در داخل زمین و ۵ بازیکن ذخیره است .

۲٫    اندازه زمین ( بیـن المللی ) – طول ۳۰ متر و عرض ۲۰ متر و عمق آب ۲ متر ( ۴ پا ) و نباید از ۸۰/۱ متر کمتر باشد در مسابقات داخلی سعی بر این است که شرایط فوق رعایت شود و برای بانـوان ۱۷×۲۵ متر می باشد.

۳٫    اندازه دروازه : طول آن ۳ متر و ارتفاع ۹۰ سانتی متر و عمق ۳۰ سانتی متر و جنس آن از چوب یا فلـز و یا پلاستیک و رنگ آن سفید می باشد.

۴٫    محیط توپ : بین ۶۷ تا ۷۱ سانتی متر و جنس رویه آن از چرم یا پلاستیک باشد .

۵٫    وزن توپ : ۴۰۰ تا ۴۵۰ گرم و رنگ زرد می باشد .

۶٫    شروع بازی : توسط حلقه ای توپ در وسط آب قرار می گیرد و یا توسط داور انداخته می شود.

۷٫    تعداد تعویض : آزاد

۸٫    فاصله نقطه پنالتی تا دروازه ۴ متر می باشد .

۹٫    بلند کردن ۲ پرچم متوسط داور یعنی گل قبول است .

     ۱۰٫  تعداد استراحت بعد از هر دوره به مدت ۲ دقیقه و در هر دوره دو استراحت ۱ دقیقه ای .

    ۱۱٫  یک تیم می تواند ۳۵ ثانیه توپ را می تواند در اختیار داشته باشد.

    ۱۲٫  از پشت ۷ متر می توان خطا را یک ضرب گل کرد.

    ۱۳٫  چهار خط با رنگ های خط قرمز ، خط زرد ، خط سبز ، خط سفید وجود دارد.

خط قـرمز : ۲ متر بازیکن تیم مقابل اگر توپ داشته باشند نباید وارد این محوطه شود.

خط زرد : ۴ متر پنالتی – خطایی که داور تشخیص به پنالتی می دهد .

خط سفید : خط دروازه و خط نیمه

خط سبز : ۷ متر – آزاد بازیکنان در این منطقه آزاد می باشنـد.

     ۱۴٫  کرنر : از منطقه ۲ متر و محل درست وبا خروج بازیکنان تیم حمله از این منطقه می باشد و در غیر این صورت تکرار می شود.

     ۱۵٫  وقت اضافی : ۲ زمان ۵ دقیقه ای

    ۱۶٫  اگر یک بازیکن ۳ بار اخراج شود اسیکالیفه با جایگزین – اگر بازیکن مرتکب خشونت شود. اکسکلود بدون جایگزین خواهد بود .

    ۱۷٫  اخراج بازیکن ۲۰ ثانیه و پشت خط دروازه خودی قرار می گیرد .

    ۱۸٫  زمان بازی – ۴ دروه ( پریود) ۷ دقیقه ای مفید و فعال برای آقایان و خانم ها در چهار ست ۴ تا ۶ دقیقه ای .

    ۱۹٫ خطاها : زدن توپ با مشت بسته – تکیه کردن و یا گرفتن چوب های دروازه – فرو بردن توپ زیر آب در موقع حمله طرف مقابل – پاشیدن آب به صورت حریف – مانع بازی حریف شدن – شنا کردن روی شانه ها و پشت حریف – گرفتن توپ در یک لحظه با هر دو دست – اتلاف وقت – انداختن تنه روی حریف و فشار آوردن .

   ۲۰٫  تعویض بازیکنان در زمان استراحت بین دوره های بازی و استراحت و وقت های اضافی – بعد از به ثمر رسیدن یک گل – در زمان تایم اوت .

350px Waterpolo man up مقاله ای کامل در مورد واترپلو

 

+ نوشته شده توسط حمید کیامیری در دوشنبه 1393/05/13 و ساعت 11:35 |
 

ه لحاظ تاریخی، در زمان های قدیم در ورزش واترپلو، اخراج بازیکنان بسیار به ندرت روی می داده است. بازیکنان در زمین کشتی می گرفتند و داوران نیز فقط نگاه می کردند. به خاطر موقعیت های اندک پنج بر شش، مربیان زمان اندکی را به این وجه تاکتیکی از این ورزش اختصاص می دادند. با این حال، تغییری رخ داد. امروزه در واترپلو، تیم ها ممکن است تا ۱۵ بار با اخراج مواجه شوند که این مسئله اهمیت تاکتیک های پنج بر شش و هم چنین شش بر پنج را نشان می دهد. مربی ای که زمان کمی به این تاکتیک ها اختصاص دهد، اشتباه بزرگی مرتکب شده است.

در شکل امروزی ورزش واترپلو، شیوه های دفاع با پنج بازیکن می بایست برای برای مواجهه با سه استراتژی تهاجمی اتخاذ گردد. به ترتیب اهمیت این استراتژی ها عبارتند از: ساختار تهاجمی چهار ـ دو، ساختار تهاجمی سه ـ سه و ساختار گردشی شش بر پنج.

اگرچه قوانین، زمان اخراج بازیکنان را از ۳۵ ثانیه به ۲۰ ثانیه کاهش داده است، تیم ها هنوز زمان لازم برای استفاده از چهار ـ دو، سه ـ سه و گردشی را دارند. در واقع، با قانون ۲۰ ثانیه، نیاز به تمرکز بالاتری وجود دارد. شوت ها می باید سریع تر باشند زیرا مهاجم با وضعیت آوانتاژ مواجه می شود.

واکنش به عقب نشینی

تیم ها باید فلسفهٔ دفاع با پنج بازیکن را مدنظر داشته باشند. وقتی اخراجی رخ می دهد، بازیکنان باید برای واکنش نشان دادن آموزش دیده باشند. بازیکنان باید یاد گرفته باشند که از زمان اخراج و در موقعیت تهاجمی ۲۰ ثانیه، چگونه و به چه چیز بیاندیشند. سپس آنها باید آن چه فرا گرفته اند را در آب تمرین کنند. هم بازیان بازیکن اخراج شده نیز باید: فرمان داور را بفهمند و متوجه شوند و بازیکن اخراجی را شناسائی کنند. این مسئله به ویژه زمانی حائز اهمیت است که بازیکن اخراجی از خط دفاعی تیم باشد. بهتر است که بازیکن اخراجی این مسئله را به هم بازیانش نگوید و در عوض به سمت منطقه پنالتی حرکت کند. در این جا مسئله این است که حمله نیز مانند دفاع نمی داند چه کسی اخراج شده است. بسیاری مواقع بازیکن مذکور در زمان عبور می تواند در دفاع مشارکت کند. اگر مهاجم مطمئن نباشد که کدام دفاع اخراج شده، شانس اندکی برای موقعیت شوت سریع وجود دارد. منظورم این نیست که بازیکن اخراجی نباید به سمت خارج از زمین حرکت کند و یا بازیکن مهاجم مداخله کند اما از لحاظ قانونی، بازیکن اخراجی باید وضعیت بازی را درک کند و خروج هوشمندانه ای داشته باشد. در واترپلو، بردن بستگی به پرسنتاژهای یک تیم دارد و بنابراین نباید موقعیت افزایش آنها را از دست داد.

زمانی که یک اخراج روی می دهد، دفاع می باید سریعاً به منطقهٔ دو ـ در ـ چهار متری باز گردد و از شوت های سریع ممانعت کند. با قانون ۲۰ ثانیه، بیش از گذشته، مهاجمین در پی شوت سریع هستند.

وقتی مدافع برای پوشش منطقهٔ داخلی به عقب باز می گردد، بازیکن آزاد مهاجم در منطقهٔ خارجی تنها می ماند. وقتی منطقهٔ داخلی پوشش داده می شود، تیم ها به همان ساختار مرسوم شش بر پنج روی می آورند.

تیم ها باید برای مقابله با شوت های سریع تمرین کنند. چنین موقعیت هائی باید در زمان تمرین شبیه سازی شود. راه های مختلفی برای این کار وجود دارد. شیوهٔ مورد علاقهٔ من، شروع مجدد بازی تمرینی توسط مهاجم از نیمهٔ زمین است. در این موقعیت مهاجم سریعاً در موقعیت قرار می گیرد و مربی می تواند سریعاً بازیکنان اخراجی را مشخص کند.

پس از پوشش موقعیت های شوت سریع، بازیکن دفاع به سرعت متمرکز دفاع اولین پاس می شود. بسیاری از پاس های وضعیت شش بر پنج، پاس های ضعیفی هستند. این واقعیت در تمام سطوح واترپلو صادق است اما برای تیم های کم تجربه بیشتر اتفاق می افتد. هنگام پوشش منطقهٔ شوت سریع توسط دفاع، بازیکن مواجه با دیدن این شرایط و احساس این که سه ثانیه برای به گردش انداختن بازی زمان دارد، مضطرب می شود. در این حالت و زمانی که دیگر بازیکنان تیم مهاجم در حال حرکت برای قرار گرفتن در موقعیت ها هستند، معمولاً پاس های بدی داده می شود. تمام پنج بازیکن باید روی اولین پاس و مهار آن متمرکز شوند. قطع پاس اول در موقعیت شش بر پنج، اثر روانی زیادی بر هر دو تیم دارد و یک نکتهٔ مثبت برای تیم مدافع به حساب می آید.

یکی از اصولی که من به بازیکنان آموزش می دهم، ”تشخیص نگاه چشم“ است. حتی بهترین تیم ها نیز در موقعیت شش بر پنج پاس های بدی می دهند. بسیاری از بازیکنان پاس شش بر پنج را بدون این که به دروازه نگاه کنند دریافت می کنند و به جای آن به دنبال بازیکنی می گردند که به او پاس بدهند. حتی وقتی بازیکن تظاهر به شوت می کند، می چرخد و به بازیکنی نگاه می کند که می خواهد به او پاس بدهد. چشمان بازیکن پاس دهنده، به شما می گوید که پاس بعدی به کجا می رود. اگر همهٔ بازیکنان مدافع، نگاه پاس دهنده را درک کنند، به راحتی می توانند بازیکنی که پاس دریافت می کند را، شناسائی کنند. تیم هائی که روی چشم ها خوب کار می کنند، معمولاً پاس ها را خیلی خوب قطع می کنند. حتی وقتی که پاس با موفقیت ارسال شود، این تشخیص باعث می شود که مدافعین سریع تر در موقعیت های بهتری قرار گیرند.

این مفهوم و شیوهٔ مؤثر می باید درون بازیکنان نهادینه شود. سیستمی که من در بازی های تمرینی به کار می گیرم، تحت فشار قرار دادن دفاع در موقعیت های شش بر پنج و استفاده از قانون تشخیص نگاه چشم برای قطع پاس است.

چهار نکتهٔ فوق به طور قطع می تواند کمک بزرگی برای آماده سازی تیم ها برای دفاع مؤثر با پنج بازیکن باشد. حال پیش از پرداختن به ساختار دفاعی با پنج بازیکن و مسئولیت بازیکنان، می خواهم نکتهٔ کلیدی موفقیت دفاع با پنج بازیکن را مورد بحث قرار دهم. نکتهٔ اصلی پوشش است. این کار در واترپلو نیز مانند دیگر ورزش های تیمی مهم است. تیم هی جوان تر مستقل از ساختار تیمی، معمولاً با یک یا دو شوت زننده کار می کنند. وقتی مناطق شوت پوشش داده می شود، تاکتیک های دفاعی به طریق بهتری می توانند برای خنثی کردن استراتژی های تهاجمی حریف اتخاذ شوند. پوشش دادن چه در سطح ملی و چه در سطح بین المللی ارزش بالائی دارد.

با استفاده از پوشش دهی مناسب خط دفاعی تیم می تواند متناسب با حمله عکس العمل نشان دهد. برای یک دفاع عالی با پنج بازیکن، پوشش دهی قطعاً یک مسئلهٔ کلیدی به شمار می رود. مهم نیست که ساختار اولیهٔ دفاعی تیم چگونه باشد و بازیکنان بتوانند با حرکت در یک یا چند جهت، حملات حریف را خنثی کنند.

با ارزیابی یادداشت ها یا نوارهای ویدئویی مرتبط با پوشش دهی، مربی تیم می تواند برنامهٔ دفاعی تیم با پنج بازیکن را طراحی کند. برای موفقیت دفاع تیم با پنج بازیکن، نیاز به یک گزارش از پوشش دهی، ارزیابی گزارش تیم و تمرین در آب وجود دارد.

شکل ۱ را مشاهده کنید.

ساختار پایه ای دفاع با پنج بازیکن ساختار پایه ای دفاع با پنج بازیکن، یک منطقه ۳ـ۲ می باشد.

منطقهٔ ۳ـ۲ می تواند در مقابله ساختار تهاجمی ۴ـ۲ و هم چنین ۳ ـ۳ مورد استفاده قرار گیرد.

این ساختار، پایه ای برای طراحی مناطق دفاعی دیگر می باشد.

اشکال ۲ و ۳ را مشاهده کنید.

برای جایگزینی منطقه ای ۳ـ۲ جایگزین های زیادی وجود دارد اما ساختار پایه ای با ۳ـ۲ شروع می شود. پیش از تمرین جایگزین های حالت ۳ـ۲، بازیکنان می بایست از تسلط کافی در پیاده سازی وظایف دفاعی خود در سیستم ۳ـ۲ برخوردار باشند.

به منظور ساده سازی این توضیحات، در شکل ۴، محل قرارگیری بازکنان با حروف مشخص شده است.

شکل ۵ بیان گر یکی از حالات جایگزین برای سیستم منطقه ای ۳ـ۲ می باشد.

بازیکن مدافع در منطقه E (قسمت راست زمانی که به دروازه نگاه می کنید) برای دفاع کردن وارد منطقه ۴ـ۱ می شود.

این روش برای مقابله با تیم هائی مناسب است که به تناوب وارد منطقهٔ ۳ می شوند.

حالات دیگر مورد استفاده در برابر حملات ۴ـ۲، تقسیم محل قرارگیری مهاجمین به ۴ یا ۵ منطقه، با حفظ یک بازیکن در منطقه دفاعی خارجی و حرکت دیگر بازیکن دفاعی خارجی بین موقعیت های ۱ و ۴ و یا بین موقعیت های ۵ و ۶ تهاجمی می باشد. در تمامی حالت های جایگزین ۳ـ۲، این حرکات موجب کاسته شدن از قدرت تهاجمی حریف در ساختارهای تهاجمی ۴ـ۲ می باشد.

+ نوشته شده توسط حمید کیامیری در دوشنبه 1393/05/13 و ساعت 11:31 |
 

هرچند افراد زیادی شنا در آبهای آزاد را به عنوان یک تفریح تجربه کرده اند اما استفاده بهینه از انرژی،

پیشگیری از بروز حوادث و صدمات احتمالی و ارتقاء استقامت و سرعت پیروی از اصول علمی مربوط

به این رشته ورزشی را برای ما ضروری می سازد.

مشخصات  کتاب :

نام اثر : شنای آبهای آزاد           تعداد صفحه : 176 مصور

مولف : حمیدرضا شیرژیان       

ناشر: نشر موج

مرکز پخش : بامداد کتاب ورزش

 

+ نوشته شده توسط حمید کیامیری در چهارشنبه 1393/04/25 و ساعت 11:27 |
 

+ نوشته شده توسط حمید کیامیری در سه شنبه 1393/04/24 و ساعت 11:30 |
 

  
کتاب "آناتومی شنا» تالیف «ایان مک لود» راهنمایی تصویری درباره نقش سیستم اسکلتی‌-‌عضلانی در هر چهار نوع شنا به همراه مجموعه‌ای از تمرینات خشکی و کار با وزنه است. این کتاب با همکاری مشترک حیدر صادقی، فاطمه علیرضایی و سپیده لطیفی ترجمه شده است.-
استاد دانشگاه خوارزمی، در گفت‌و‌گو با خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، بیان کرد: هدف از ورزش، رسیدن به سلامت و نشاط است و اگر بدن را خوب نشناسیم و غیر اصولی از آن کار بکشیم باعث آسیب ورزشی می‌شود و در این صورت به جای این‌که ورزش سلامتی و نشاط به ارمغان آورد، باعث ایجاد ناراحتی و ناهنجاری می‌شود.

پروفسور حیدر صادقی افزود: در این کتاب می‌خواهیم خوانندگان را با ویژگی‌های بدن انسان آشنا کنیم و به شناگران بگوییم که تعامل و عملکرد عصب، عضله، مفصل و استخوان در هنگام شنا و انجام تمرینات چگونه است تا بتوان بر اساس آن به ورزشکار تمرینات درست داد که به‌طور صحیح از عضلات خود استفاده کند. 

وی ادامه داد: کسانی که در حوزه تربیت بدنی کار می‌کنند باید ویژگی‌های فیزیولوژیکی، روانی و فیزیکی بدن انسان را بشناسند. آشنایی با ویژگی‌های ساختاری بدن انسان از این نظر اهمیت دارد که وزشکار بداند در هنگام انجام حرکات ورزشی کدام عصب و عضلات درگیرند. 

در بخشی از مقدمه این کتاب که در هشت فصل تنظیم شده، آمده است: «اگر چه بهترین تمرین برای شناگر، تمرین در آب است اما اهمیت تمرینات خشکی در بهبود مهارت شناگران بر کسی پوشیده نیست.  کتاب «آناتومی شنا» مجموعه‌ای از تمرینات خشکی و کار با وزنه است که به شناگران کمک می‌کند تا عملکرد خود را بهبود بخشیده و برای رقابت‌ها به نحو مطلوبی آماده شوند. 

در فصل نخست کتاب با عنوان شناگر در حین حرکت، خصوصیات و کیفیت انجام چهار نوع شنای اصلی شامل: شنای آزاد یا کرال سینه، شنای پروانه، شنای کرال پشت و شنای قورباغه و عضلات درگیر شونده در هر کدام از این شناها به شناگران معرفی می‌شوند. در ادامه این فصل برنامه‌های تمرینی خشکی در حالت عمومی و تمرینات مخصوص جوانان به همراه جدول تمرینات آورده شده است. 

در فصل‌های دوم تا هشتم کتاب «آناتومی شنا» عملکرد عصب، عضله، مفصل و استخوان در هر یک از اعضای بدن چون بازوها، شانه، سینه، شکم، پشت و پاها در هنگام شنا بررسی می‌شود. در هر فصل نیز تمرینات خشکی مربوط به هر عضو با برنامه، جدول و تصاویر حرکات آمده است.

چاپ نخست كتاب «آناتومی شنا» در 184 صفحه با شمارگان یک‌هزار نسخه و بهای 12 هزار تومان از سوی انتشارات حتمی منتشر شد.
+ نوشته شده توسط حمید کیامیری در سه شنبه 1393/04/24 و ساعت 11:27 |

فلپس پس از آشتي با شنا چه گفت؟

مایکل فلپس پرافتخارترین ورزشکار تاریخ المپیک که پس از اعلام بازنشستگی از شنا این روزها دوباره به آب بازگشته است از دلایل این تصمیم سخن می گفت.
ب مایکل فلپس شناگر افسانه ای امریکا که در سال 2012 از ورزش قهرمانی خداحافظی کرد بار دیگر در رقابت های جایزه بزرگ ایالات متحده رکوردهای درخور توجهی برجای گذاشت. او اين روزها کم و بیش به شرایط آرمانی خود نزدیک است.
از همین رو فللپس 29 ساله در گفتگویی عوامل تأثیرگذار بر این تصمیم را برای علاقه مندان شرح داد.

*استراحت دلچسب اما مختصري بود
شاید مهم ترین دلیل بازگشت من این باشد که من از بودن در آب لذت می­ برم.

*من بزرگ شدم و به بلوغ رسیدم
در دوره رقابت ها، زمان زیادی برای خودم نداشتم. در نتیجه انجام دادن هرکاری که دوست دارم برای چندماه اتفاق مهمی بود. من زمان زیادی برای فکر کردن داشتم. هیچ کس نمی گفت که این کار را انجام بده و آن کار را نه. اگر می خواستم تمرین کنم، تمرین می­ کردم. اگر می­خواستم تا ساعت 2بعدازظهر بخوابم، می­خوابیدم. مطمئنا این روش خوبی و بدی های خاص خودش را هم داشت.

*من در گلف فاجعه بودم
*آدم­های زیادی را از خودم دور کردم
اگر نمی­خواستم با کسی حرف بزنم، نمی زدم. من خیلی از آدم ها را از زندگیم بیرون کردم و به نوعی مسئولیت کارهای خود را بر عهده گرفتم. من فک می کنم این مسأله نه تنها در گذشه بلکه در مسیر پیش رو نیز به ساخته شدن شخصیت من کمک خواهد کرد.

*چاق شده بودم
من اضافه وزن پیدا کردم و فرم خوب بدنم را از دست دادم. سخت بود چون من همیشه هرچیزی را که می خواستم می خوردم. با خودم می گفتم: "عیبی ندارد، تمرین می کنم و چربی های اضافی را می سوزانم" اما حتی پس از 11 کیلو وزن اضافه کردن این اتفاق هرگز نیفتاد. این هم بخشی از مسائلی بود که به من درس هایی داد.

*وقتی دوباره ورزش را شروع کردم همه چیز آسانتر شد
من یک روز از حمام بیرون آمدم و با تعجب به خودم گفتم: "دارم چکار می کنم؟" همه چیز از همانجا شروع شد. من 11 کیلو تقریبا در حدود شش هفته کم کردم. فقط با دو ساعت ورزش در روز و خوردن غذاهای سالم این اتفاق افتاد.

*حتما به یک دلیل اینگونه آفریده شده ام
شانه های من مفصل اضافه تری دارد. پاهای قدرتمندی دارم. با این ویژگی ها درگذشته جواب گرفته ام و امیدوارم در آینده نیز جواب بدهد.

*من اصلا به خوبی قبل بهبود پیدا نمی کنم
یکی از دلایلی که من باید شیوه تغذیه و تمرین خودم را تغییر بدهم همین است. دیگر بدن 18 ساله ای که قبلا داشتم را ندارم. این هم یکی از موضوعاتی است که در یک سال و نیم هیچ کاری نکردن به آن رسیدم.

*اگر کوچکترین احساس دردی داشته باشم در کمترین زمان ممکن به دنبال بهبودش خواهم بود
مهمترین چیزی که این روزها باید به آن دقت کنم جلوگیری از تمرین بیش از حد است. نمیتوانم به قدری به بدنم فشار بیاورم که بعدا به دلیل دردش پشیمان شوم.

*خیلی ظالمانه بود
من تقریبا دوسال منتهی به 2012 را منطقه ای با ارتفاع بالا از سطح دریا در یک استراحتگاه بودم. در ارتفاع نزدیک به 3000متر می خوابیدم. اصلا خوش نمی گذشت.

*تمرین در ارتفاعات؛ دوبرابر نتیجه را در نصف زمان مورد نیاز کسب می کنید
انجام این کار اصلا خوش آیند نیست، اما می دانم برای رسیدن سریعتر به وضعیت مطلوب کمک شایانی می کند. پس برای سه هفته اینجا (کلورادو)، کار شش هفته را انجام می دهیم. درست است که از برگشتن به اینجا برای تمرین خوشم نمی اید اما بودن در اینجا به برگشتن به وضعیتی که می خواهم کمک می کند.

*همیشه می خواستم قدم 2متر باشد
به بعضی دلایل این قد همیشه به نظرم جذاب می رسید.

*بارفیکس یکی از حرکات مورد علاقه ام است
بیشترین تعداد بارفیکسی که رفته ام فکر می کنم 32 عدد بوده است. من دستان کشیده ای دارم، در نتیجه کار کمی سخت تر است و باید ارتفاع زیادی را بالا بکشم.

*فکر نمی کنم که واقعا چیزی وجود داشته باشد که انسان قادر به انجامش نباشید
اولین باری که کسی به خودش شک کند، باید همانجا تسلیم شود. چون شما از قبل به خودتان گفته اید که تمام شده اید.

*امکان ندارد در دو ماراتن شرکت کنم
نه، امکان ندارد. زانوهای من قطعا کم می آورند. ما می دویم اما خیلی خیلی کم چون برای من هربار که شروع به دویدن کردم مشکلی پیش آمد. اصلا ارزشش را ندارد.

*کوچکترین اهمیتی نمی دهم که بقیه چه کاری انجام می دهند
من از آن دست آدم هایی هستم که به هیچ وجه اهمیتی نمی دهم که با چه کسی رقابت می کنم. من همیشه این کار را برای خودم می کنم. همیشه راجع به این است که خودم چه کاری می خواهم انجام دهم و با چه سرعتی می توانم شنا کنم. همیشه اهدافی داشتم و می خواستم به آن ها دست پیدا کنم و همیشه رکوردهایی بود که رسیدن به آن برایم اهیت داشته باشد.

 

+ نوشته شده توسط حمید کیامیری در سه شنبه 1393/04/24 و ساعت 11:22 |

 

 

Garmin Swim Watch - ساعت شناي گارمين

ساعت شناي صيقلي، تعداد دورهاي شناي شما را پيگيري مي کند و کارهاي بسيار ديگري را هم انجام مي دهد
- ضبط مسافت، سرعت، شمارش ضربه ها و نوع ضربه ها
- آپلود بي سيم به Garmin Connect براي تجزيه و تحليل آنلاين، ذخيره سازي و به اشتراک گذاشتن
- ابزار اندازه گيري راندمان شنا (Swolf)
- ارائه ويژگي هاي پيشرفته براي زمان هاي تنظيم شده و گزارش گيري تمرين ها
- ضد آب تا عمق 50 متري

Garmin Swim، ساعت شناي گارمين است که براي شنا کردن در استخر طراحي شده و مسافت، سرعت، تعداد ضربه ها و ... را پيگيري مي کند

بند آن را ببنديد و شيرجه بزنيد
Garmin Swim را از جعبه بيرون بياوريد. فقط طول استخر را به آن بدهيد و شناي خود را شروع کنيد. سطح صيقلي آن، آب را شکاف مي دهد، بنابراين روي سرعت شناي شما تاثير منفي ندارد. در صورت نياز، شما براحتي مي توانيد باتري آن را (هر يک سال يک بار) خودتان عوض کنيد و نيازي به ارسال آن به کارخانه نيست، بنابراين هميشه براي شنا کردن آماده است.

روي تمرينات ورزشي خود متمرکز شويد
با ساعت شناي گارمين (Garmin Swim) روي مچ دست تان، مي توانيد بجاي تمرکز بر روي تعداد دفعات طي کردن طول استخر روي تکنيک هاي شنا تمرکز کنيد. ساعت بصورت خودکار نوع حرکت مورد استفاده را مي شناسد و طول مسير، حرکت، مسافت، سرعت و ... را پيگيري مي کند. همچنين شما مي توانيد با فشار دادن چند دکمه، گزارش تمرين ها يا وقفه هاي بين زمان هاي شروع را بدون نياز به بررسي مداوم ساعت دراستخر بدست آوريد. ساعت حتي امتيازهاي *swolf را براي کمک به سنجش راندمان شناي شما محاسبه مي کند، که اين مورد آن را براي شناگران استقامتي در همه سطوح ايده آل مي سازد. بنابراين با رابط کاربري حسي آن که توسط 6 دکمه روي ساعت مورد استفاده قرار مي گيرد به آساني و به سرعت به همه عملکردها دسترسي خواهيد داشت.

در حرکت باشيد
به اندازه کافي باريک و جالب هست تا آن را بعنوان ساعت روزانه دست تان کنيد، ساعت شناي گارمين بعنوان يک يادآور شخصي براي هدف هاي شما عمل مي کند. به شما کمک مي کند تا در حرکت و جنب و جوش باشيد، در زير قسمت اعلام ساعت روزانه جمع مسافت طي شده در طول هفته را نشان مي دهد. از ويژگي هاي ساعت دارا بودن ساعت زماني دوگانه (ساعت دو ناحيه زماني) و زنگ هشدار است.

تجزيه و تحليل و به اشتراک گذاشتن  تمرين ها
بعد از انجام تمرين، اطلاعات شناي خود را براي تجزيه و تحليل رايگان در ™Garmin Connect آپلود کنيد. در اينجا شما مي توانيد  جزئيات متر به متر و جريان تمرين خود را براساس زمان پيگيري کنيد. همچنين شما مي توانيد اطلاعات تمرين هاي خود را با مربيان، رفقا، دوستان و خانواده خود به اشتراک بگذاريد. توسط تکنولوژي بي سيم ™+ANT و درگاه يو اس بي روي ساعت شناي Garmin Swim اطلاعات تمرينات شما بطور خودکار هنگامي که در محدوده و در نزديکي کامپيوتر باشيد، به کامپيوتر منتقل مي شود. Garmin Connect با مکينتاش و ويندوز سازگار است.

SWOLF score = کلمه ترکيبي از دو ورزش گلف و شنا (طي کردن طول استخر با تعداد ضربه ها مانند ورزش گلف) روشي براي محاسبه امتياز يا اندازه گيري راندمان شما هنگام شنا کردن است، با توجه به محاسبه تعداد حرکت هاي شما به اضافه زماني که شما يک طول استخر را طي مي کنيد. مثال: يک شناگر 25 متر طول استخر را با 8 ضربه طي مي کند. امتياز اسولف (SWOLF score) او چقدر است؟ جواب: 8+25=33 امتياز اسولف او 33 است.)

 

+ نوشته شده توسط حمید کیامیری در شنبه 1393/04/14 و ساعت 18:52 |