رزش های موتوری، فوتبال، دومیدانی و….، هر رشته ای قهرمان اسطوره ای خودش را دارد و “اورلاندو دوک” نماد قهرمانی در شیرجه از ارتفاع زیاد است.

به گزارش روابط عمومی فدراسیون شنا، شیرجه و واترپلو؛ سال گذشته و در رقابت های قهرمانی جهان شنا در بارسلونا برای نخستین بار شیرجه مرتفع (High Diving) به جمع رشته های رقابتی راه یافت و قهرمان آن هم کسی نبود جز “اورلاندو دوک” کلمبیایی. “دوک” که در آستانه ی ۴۰سالگی است این روزها هم با قهرمانی در رقابت های جام جهانی شیرجه مرتفع در کازان روسیه آمادگیش را به رخ رقیبان کشید.

مسابقات جام جهانی شیرجه مرتفع ۲۰۱۴ روز ۱۹مرداد با معرفی این ورزشکار کلمبیایی به عنوان نفر اول به پایان رسید. اورلاندو دوک شیرجه رو کلمبیایی که بیش از ۱۰بار در رشته شیرجه از روی صخره به نشان طلا دست یافته و این روزها هم با قهرمانی در رشته شیرجه مرتفع (High Diving) روزهای خوبی را پشت سر می گذارد به نماد شیرجه از ارتفاع زیاد تبدیل شده است.

14710829138_210ae6715c_bمدال آوران جام جهانی شیرجه مرتفع (High Diving)- ۲۰۱۴؛ اورلاندو دوک(کلمبیا)، ۲٫ گری هانت (انگلستان)، ۳٫ استیو لابو (امریکا)

 

 

“اورلاندو دوک” جمله ای مشهور دارد که می گوید: “لحظه ای که از ترسیدن دست نگاه دارید، آماده اید که پرخطر زندگی کنید”

او خیلی زود ترسیدن را کنار گذاشت. “اورلاندو” که متولد ۱۰ سپتامبر ۱۹۷۴ در کلمبیاست از سنین کودکی به ورزش شیرجه روی آورد. ابتدا شیرجه در استخر را شروع کرد اما خیلی زود به سراغ صخره ها و شیرجه از ارتفاعی بالاتر از ۱۰متر رفت. پرش از روی صخره برایش چالش برانگیزتر بود. با استعداد مادرزادی شگفت انگیزش توانست ۱۱مدال طلای مسابقات جهانی این رشته را از آن خود کند. این ۱۱طلا شامل ۶بار قهرمانی جام جهانی، سه بار قهرمانی مسابقات جهانی، قهرمانی در مسابقات جهانی شنا در بارسلونا و مسابقات پرش از روی صخره ردبول است.

این ورزشکار شجاع کارهای خیره کننده و غیر عادی زیادی در کارنامه دارد. از جمله آن ها می توان به رکورد جهانیش برای پرش از ارتفاع ۳۴متر از روی یک پل در ایتالیا اشاره کرد. او همچنین از داخل یک هلیکوپتر در حال حرکت روبروی مجسمه ازادی امریکا هم پریده است. او با کسب نمره ۱۰کامل در رقابت های جهانی ۲۰۰۰ توانسته است نام خود را در کتاب رکوردهای گینس هم به ثبت برساند.

اورلاندو دوک در حال پرش از هلیکوپتر در حال حرکت در سال 2013اورلاندو دوک در حال پرش از هلیکوپتر در حال حرکت در سال ۲۰۱۳

 

هنگامی که از او در مصاحبه ای پرسیدند اگر در این رشته نبودی چه شغلی داشتی گفت: “من پیش از این در رشته مهندسی تحصیل می کردم اما بعید می دانم که می توانستم آن را به پایان برسانم. من به آتش نشان یا پلیس شدن هم علاقه داشتم پس به احتمال زیاد یکی از این دو شغل را انتخاب می کردم. اما انتخابی که به عنوان شیرجه رو از صخره داشتم انتخاب درستی بود.”

صحبت های او در رابطه با بهترین بخش حضور در این رشته خطرناک هم جالب است: “من به این کار علاقه دارم چراکه ورزش ساده ای است. تنها کاری که باید انجام دهید پریدن در آب است. ما حقه های جذاب و پیچ و تاب‌های سختی را پیاده می کنیم اما درکل همه این ها ساده است. شما می توانید لذت ببرید، حتی اگر فقط بپرید. اگر شما جایی را پیدا کنید به اندازه کافی بلند و آب هم در زیرش موجود باشد می توانید بپرید. وقتی در هوا هستم، من عاشق آن حس افتادنم. سرعت؛ شما آب را در زیر پای خود می بینید و سرعتتان بسیار بالاست! لذت بخش ترین نکته هم همینجاست.”

 

+ نوشته شده توسط حمید کیامیری در سه شنبه 1393/07/29 و ساعت 20:52 |
کد خبر: ۴۳۹۹۷۸
تاریخ انتشار: ۱۵ مهر ۱۳۹۳ - ۱۰:۳۳ - 07 October 2014
 
یکی از کاربران تابناک در مطلب ارسالی برای «نگاه
شما» نوشت:
 
در هیاهوی افتخارآفرینی و مدال آوری قهرمانان ورزش ایران در بازی های آسیایی اینچئون، مراسم استقبال از ملی پوشان شنای ایران به عنوان ناکامان کاروان کیفی کشورمان و یکی از 22 تیم اعزامی به بازیهای آسیایی هم در جای خود جالب و شنیدنی است.
 
 از روزی که نجمه خدمتی نخستین مدال طلای کاروان ایران را به گردن آویخت تا امروز که دوازدهمین روز بازی های آسیایی سپری می شود، روزهای تلخ و شیرینی بر ورزش ایران گذشته که باعث شادی و نشاط عمومی جامعه و بعضا حسرت و افسوس مخاطبان ورزش شده است که این هم بخشی از جذابیت ها و کارکردهای میادین ورزشی و حضور نام آوران کشورمان بویژه در رقابت های آسیایی و هماوردی با بهترین های پهناورترین قاره دنیاست.
 
در میان کاروان ایران بودند رشته هایی که از آنها انتظار افتخارآفرینی و مدال آوری می رفت اما در میدان اینچئون شکست های سختی را متحمل شدند و به نظر می رسد بلافاصله پس از بازگشت کاروان ایران، باید برای بررسی دلایل و عوامل شکست آنها "کمیته شکست" را سرو سامان داد.
 
فوتبال، جودو و تاحدودی وزنه برداری و ووشو تاکنون در این رده تیم ها دسته بندی می شوند و به نظر می رسد وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک هم با برگزاری جلسات کارشناسی عملکرد و برنامه های این رشته ها را مورد تجدید نظر و بازنگری قرار خواهد داد و حتی احتمال تغییرات در مدیریت این فدراسیون ها نیز وجود دارد. 
 
اما در کاروان ایران بودند رشته هایی که با نگاه حمایتی و برای کمک به توسعه و پیشرفت آنها و شناسایی جایگاه خود نسبت به دیگر تیم های آسیایی راهی بازی های آسیایی شدند و از آنها انتظار می رفت تا نسبت به بازی های آسیایی 2010 گوانگژو عملکرد بهتری داشته باشند و ثابت کنند که در 4 سال بین دو بازی آسیایی پیشرفت داشته اند و روند رو به رشدی را طی می کنند و شاید تنها قرار گرفتن در قاره آسیا که کشورهای پیشرفته ورزشی چون چین و کره و ژاپن شانس مدال آوری آنها را به حداقل رسانده است. 
 
ژیمناستیک و شنا در شمار این قبیل رشته های پایه قرار داشتند که به جهت اردوهای پیوسته و مداوم از سال گذشته به بازی های آسیایی اعزام شدند و دو دستاورد متفاوت را در این آوردگاه مهم آسیایی رقم زدند.
 
ژیمناستیک نسبت به دوره گذشته بازی های آسیایی توفیقات مهمی داشت و حضور در چند فینال بخش انفرادی و چند اسباب بویژه در بخش تیمی و رقابت با قهرمانان سرشناش المپیک نظیر برای ورزشکاران جوان این رشته مادر ره آوردی بسیار ارزشمند و ستودنی بود. قهرمانان بی ادعای این رشته با وجود کسب مقام هشتمی آسیا در سکوتی تلخ و دلگیر به کشور بازگشتند درحالی که شایسته تقدیری باشکوه بودند.
 
اما حکایت ملی پوشان فدراسیون شنا و تیم 5 نفره شنای کشورمان بسیارجالب و شنیدنی است و از همان سیاستی پیروی می کند که در خلال برگزاری مسابقات شنا تلاش کرد تا با بزرگنمایی و هیاهوگری رسانه ای در جابجایی چند رکورد ملی، ناکامی های شناگران کشورمان را در رده بندی نهایی ماده های مختلف پنهان کند.
 
تیم شنای کشورمان با هدایت عباسعلی کشتکار و خشایار حضرتی در 11 ماده رقابتی با حریفان آسیایی پیکار کرد و درشرایطی که انتظارمی رفت حداقل نتایج 4 سال پیش خود را در گوانگژو تکرار کند به ضعیف ترین نتایج تاریخ شنای ایران در اینچئون دست یافت.
 
شناگران کشورمان درعین ناباوری و با وجود وعده های فدراسیون نشین ها و کادر فنی در راهیابی به فینال چند ماده، بدون حضور در فینال و حتی نزدیک شدن به مدال، کارنامه ای دور از شان شنای ایران بدست آوردند که در زیر و برای اطلاع و روشن شدن اذهان عمومی به نتایج و رده بندی شناگران کشورمان و جایگاه نهایی آنها در مواد مختلف اشاره می کنیم:
 
روز اول: 
جمال چاووشی‌فر   ماده 50 متر کرال پشت      26 ثانیه و 77 صدم ثانیه                     بین 26 شناگر در رده 14
جمال چاووشی‌فر   ماده 100متر کرال پشت      58 ثانیه و 23 صدم ثانیه                    بین 22 شناگر در رده 19
روز دوم:
آریا نسیمی‌شاد   200 متر قورباغه               2 دقیقه و 20 ثانیه و 2 صدم ثانیه            بین 21 شناگر در رده 17
مهدی انصاری       200 متر قورباغه              2 دقیقه و 23 ثانیه و 12 صدم ثانیه           بین 21 شناگر در رده 19
آرشام میرزایی      50 متر آزاد                      23 ثانیه و 91 صدم ثانیه                       بین 42 شناگر در رده 19
احمدرضا جلالی     50متر آزاد                      23 ثانیه و 74 صدم ثانیه                       بین 42 شناگر در رده 17
 
روز سوم: 
مهدی انصاری        100 متر پروانه                   57 ثانیه و 18 صدم ثانیه                    بین 23 شناگر در رده 19
آریا نسیمی شاد    100 متر قورباغه                1 دقیقه و 6 ثانیه و 2 صدم ثانیه           بین 28 شناگر در رده 24
روز چهارم:
مهدی انصاری      50 متر پروانه                   25 ثانیه و 86 صدم ثانیه                        بین 27 شناگر در رده 16
احمدرضا جلالی   100 متر آزاد                    52 ثانیه و 69 صدم ثانیه                         بین 39 شناگر در رده 20
آرشام میرزایی     100 متر آزاد                   53 ثانیه و 14 صدم ثانیه                         بین 39 شناگر در رده 24
 
روز پنجم:
آریا نسیمی‌شاد   50 متر قورباغه              31 ثانیه و 6 صدم ثانیه                                بین 27 شناگردر رده 19
مهدی انصاری      50 متر قورباغه           (به دلیل مصدومیت‌کتف انصراف داد)
4 در 100تیمی                         3 دقیقه و 52 ثانیه و 25 صدم ثانیه                               بین 11 تیم در رده 10 
4 در 100 آزاد تیمی                    3 دقیقه و 29 ثانیه و 65 صدم ثانیه                               بین 13 تیم در رده 9
 
جدول فوق به خوبی نشان می دهد که شناگران ما در هر ماده در چه رده و جایگاهی قرار گرفتند و چه فاصله ای با شناگران برتر قاره دارند.
 
اما نکته قابل توجه، افتخار آفرین دانستن جابجایی چند صدم ثانیه ای 4 رکورد ملی از سوی "جمال چاووشی فر "و "آریا نسیمی شاد" بود که در حد مدال آوری برای فدراسیون نشین ها بزرگ و ارزشمند عنوان شد. 
 
رکوردهایی که واقعیت آن است که با رکوردهای آسیا بطور میانگین هر کدام در مقیاس مسافتی به اندازه نصف استخربا رکوردهای آسیا فاصله دارد! 
 
با وجود ناکامی شنای ایران در اینچئون در مقایسه با بازی های آسیایی گوانگژو(که با 3 حضورشناگران ایران در فینال و 5 رکورد ملی همراه بود) ورزشکاران تیم ملی شنا "قهرمان" عنوان می شوند و با دسته گل و شیرینی ، بنر ، گروه سرود ملی و ... از آنها استقبال می شود!
 
جالب اینکه بابت همین افتخار آفرینی بنر بزرگی که تصویر 5 ملی پوش کشور روی آن نقش بسته و بازگشت قهرمانان شنا در آن گرامی داشته شده در محل ورودی فدراسیون شنا در طبقه اول دفتر مشترک فدراسیون های ورزشی نصب شده تا از جنبه بصری هم قهرمانان ناکام شنای کشور بیش از پیش در معرض دیدگان انظارعمومی قرار بگیرند و بابت این افتخارات حظ ببرند و احساس غرور کنند!
 
در عکس تصویر این بنر باشکوه را در کنار "مهدی انصاری" که در ماده 100 متر پروانه در اتفاقی نادرعینک شنای اش باز می شود و تا پایان بدون عینک مسابقه می دهد، می بینید. مهدی 17 ساله به گواه اهل فن و مربیان باسابقه بدلیل تمرینات غلط کادر فنی و نبود پزشک در کنار تیم درحین مسابقه دچار در رفتگی کتف می شود و با همین وضعیت مسابقه را به پایان می برد‍! 
 
روز بعد دبیر فدراسیون شنا در یادداشتی این اقدام مهدی جوان که بدون اعتنا به مصدومیت خود تا پایان به مسابقه ادامه داده را اقدامی متحورانه و از جنس مردانگی توصیف می کند و درس غیرت و فداکاری او را با جملاتی حماسی، می ستاید! اما او اشاره ای نمی کند چرا در رشته ای که رقیب رودررو ندارد و رشته ای پایه و ساختاری محسوب می شود چرا باید کتف یک شناگر جوان از جا درآید... آیا این نتیجه ای جز تمرینات غلط و دور از شیوه های روز تمرینی و سهل انگاری کادر فنی نیست؟
 
شنا و حاشیه ای زیاد پیرامون آن دربین فدراسیون های ورزشی جالب و مثالزدنی است!
 

+ نوشته شده توسط حمید کیامیری در سه شنبه 1393/07/15 و ساعت 18:58 |

+ نوشته شده توسط حمید کیامیری در پنجشنبه 1393/07/10 و ساعت 22:18 |
 

یك مربی همواره باید برنامه های تمرینی خود را از نظر اجرا تحت کنترل داشته باشد، تا بتواند یك ارزیابی صحیح از برنامه های داده شده به عمل آورد و چنانچه لازم باشد اصلاحات مورد نیاز را در برنامه تمرینی خود به عمل آورد. لذا باید در سه مرحله تمرینی یعنی: گرم کردن، تمرینات هوازی و تمرینات غیر هوازی ورزشکار را تحت کنترل داشته باشد تا دریابد که آیا به آنچه هدف برنامه تمرینی بوده است رسیده است یا خیر؟

با چند روش می توان ورزشکار را کنترل نمود كه آیا به آن دامنه كار تعریف شده رسیده است یا خبر؟ برای مثال وقتی به تیم دستور گرم كردن می دهد باید كنترل كند كه آیا واقعاً بدن وی گرم شده است یا خیر؟ یا آیا در تمرینات هوازی در همان حد خواسته شده كار كرده است یا نه، زیرا ممكن است ورزشكار فراتر از خواسته مربی شدت كار را بالا برده و یا بر عكس، در آن شدت، كار نكرده باشد.

یكی از این روشها اندازه گیری سطح اسید لاكتیك خون ورزشكار است به این جهت که در فعالیتهای مختلف با شدتهای گوناگون، مقدار تجمع اسید لاكتیك در خون متفاوت می باشد. اما چگونه یك مربی می تواند در وسط تمرین اسید لاكتیك را اندازه گیری كند؟ پس راه آسانتری را باید جستجو نمود.

ساده ترین راه، اندازه گیری ضربان قلب ورزشكار است، یعنی با اندازه گیری ضربان قلب ورزشكار با پارامترهای از پیش تعیین شده، مثل سن و ضربان قلب ورزشكار در حالت سكون، می توان به این هدف رسید.

به عنوان مثال وقتی یک مربی به ورزشكار دستور گرم كردن (warm up) می دهد باید بداند که وی چه موقع آماده تمرین شده و یا اصطلاحاً گرم شده است. که این عمل می تواند به سادگی و از طریق محاسبه ضربان قلب ورزشکار بدست آید. به منظور محاسبه ضربان قلب ورزشکار در شرایط و مراحل مختلف تمرینی می توان از طرق زیر عمل نمود.

1- محاسبه ضربان قلب ورزشکار در گرم کردن:

  • HRmax = 220 - Age
  • HRreserve = HRmax - HRrest
  • HRwarm up = HRrest + 0.4 x HRreserve

برای مثال این محاسبه برای یك ورزشکار 20 ساله كه ضربان قلب وی در حالت سكون 70 ضربه در دقیقه می باشد به شرح زیر است:

  • HRmax = 220 – 20 = 200
  • HRreserve = 200 – 70 = 130
  • HRwarm = 70 + 0.4 x 130 = 122

2- محدوده ضربان قلب ورزشكاری كه استقامتی هوازی كار می كند به شرح زیر است.

  • HRE = HRrest + 0.6 x HRreserve

3- اگر این ورزشكار در آستانه بی هوازی كار كند یعنی بین مرز هوازی و بی هوازی تمرین نماید، ضربان قلب او به شرح زیر محاسبه میگردد.

  • HRT = HRrest + 0.7 x HRreserve

برای مثال یك ورزشكار 20 ساله كه ضربان قلب وی در حالت سكون 70 است، محدوده ضربان قلب وی در حالت آستانه غیر هوازی به شرح زیر می باشد:

  • HRmax = 220 – 20 = 200
  • HRreserve = 200 – 70 = 130
  • HRwarm = 70 + 0.7 x 130 = 161

4- جهت محاسبه ضربان قلب همین ورزشكار، در زمانیكه در آستانه اسید لاكتیك یعنی غیر هوازی كار می كند می توان به شکل زیر عمل نمود.

  • HRL = HRrest + 0.9 x HRreserve

به عنوان مثال :

  • HRmax = 220 – 20 = 200
  • HRreserve = 200 – 70 = 130
  • HRwarm = 70 + 0.9 x 130 = 187

 پس با توجه به ویژگی هر ورزشكار می توان از روی ضربان قلب وی مشخص نمود كه آیا وی در آن مرحله ای كه از وی خواسته شده بود شدت تمرینات را رسانده است یا خیر؟

 

+ نوشته شده توسط حمید کیامیری در پنجشنبه 1393/07/10 و ساعت 21:0 |
 

+ نوشته شده توسط حمید کیامیری در پنجشنبه 1393/07/10 و ساعت 20:10 |
پدل PT جهت تقویت حرکت catching می باشد.

PT مخفف "Perfect Technique" می باشد.

 

+ نوشته شده توسط حمید کیامیری در پنجشنبه 1393/07/10 و ساعت 20:7 |
یک نظر از صاحب نظران، مربیان، ورزشکاران و دوستان عزیز خواستارم.

به نظر شما دلایلی که سبب گردیده که تاکنون ورزش شنای ایران در جهان و آسیا نتوانسته صاحب مقام های ارزنده شود چه عواملی می باشد؟

راهکارهای شما جهت برون رفت از این امر چیست؟

آیا ورزش شنای ایران می تواند در آینده صاحب کرسی های ارزنده چون والیبال ایران در جهان و آسیا شود؟

نظرات شما بصورت خصوصی بایگانی خواهد شد و نتایج تمامی دوستان بصورت هفتگی بررسی و آنالیز می گردد و در صورت خلق گزارش مفید جهت مسولین محترم فدراسیون شنا ارسال میگردد.

در صورت تمایل نیز می توانید نظرات خود را به آدرس الکترونیکی زیر ارسال نمایید:

mh_ek@yahoo.com

 

+ نوشته شده توسط حمید کیامیری در جمعه 1393/06/28 و ساعت 22:1 |
جریان دهنده معکوس آب جهت تمرین مقاومتی شناگر

jet swim equipment counter current training device

 

 

 

 

+ نوشته شده توسط حمید کیامیری در جمعه 1393/06/28 و ساعت 21:30 |
یکی از تمرینات مایکل فلپس

کشش دست با وزنه:

+ نوشته شده توسط حمید کیامیری در جمعه 1393/06/28 و ساعت 18:20 |

تمرین با کشش TRX برای شناگران بسیار مفید می باشد.دلیل این امر همانا که یکی از تمرینات مایکل فلپس برترین شناگر جهان تمرینات با کش TRX هست.در ذیل عکس تمرینی مایکل فلپس را مشاهده می نمایید:

 

 

 

 

 

در ذیل مطالبی در مورد تمرینات با کش TRX  آمده است:

 


تی آر اکس TRX تمرینات استقامتی کل بدن

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

امروزه بسیاری از مردان و زنان و ورزشکاران حرفه ای, مربیان درجه یک و تمام بخشهای ارتش دنیا از از این وسیله استفاده می کنند.
این وسیله ساده است و قدرت عجیبی دارد. تنوع الگوی حرکتی و مفیدی که می توانید انجام دهید این دستگاه را به یکی از بهترین های جهان تبدیل می کند. ساده, راحت و مناسب تمرینای مثل حرکات روزمره زندگی.
وسیله طراحی شده عبارت بود از یک بند چتر بازی و دو دسته که هیچ گونه کشی در آن بکار نرفته و بسیار محکم و مقاوم می باشد و فرد با آویزان شدن از آن و با وزن بدن خود, می توانست هرگونه حرکات و تمرینات کامل آمادگی جسمانی را بدون خطر و با وزن بدن خود انجام دهد و این خیلی سریع در تمام گروههای ورزشی و نظامی رشد کرد .
تکنیک های تمرینات با TRX خصوصا برای حرکت دادن مرکز وزن بدن طراحی شده است که فعالیت عضلانی روی عضلات اصلی و عضلات جانبی را در هر تمرین دارد و بعلت قرار گرفتن وضعیت بدن و مقابله با جاذبه زمین و حفظ تعادل, چه شما روی عضلات پا, دست , شکم و یا کمر کار کنید و حرکات اسکات, لانز , پرس سینه, و غیره را انجام دهید, در هر حرکت سایر عضلات نیز درگیر می باشند, از این رو مقاومت بدن شما بسیاربالا خواهد بود. مثلا وقتی شما حرکت درازو نشست را انجام می دهید بعلت قرارگرفتن وضعت بدنتان, عضلات دستها و پاهایتان نیز درگیر می باشد و این باعث می شود مقاومت بدن شما زیاد شود و با تغییر وضعیت بدن خود به (جلو یا عقب ) فرد می تواند وزنه مورد استفاده در این وسیله را جهت عضله سازی کاهش یا افزایش دهد .

بعلت آویزان شدن از بند و حفظ تعادل، شما کالری زیادی را که از 200 تا 1000 کالری در ساعت می باشد را با توجه به نوع برنامه می سوزانید و در حرکات ابتدایی با TRX که با سرعت بالا طراحی شده می توانید, بدن خود را گرم کرده و چابکی زیادی داشته باشید, همچنین از طرفی در حرکات پایانی, بخاطر حرکات کششی ، بدنی انعطاف پذیرتر خواهید داشت .این وسیله ورزشی تمام شرایط مهم که در آمادگی جسمانی لازم می باشد را از جمله (استقامت, مقاومت, چابکی, انعطاف پذیری و تعادل ) را در یک زمان دارا می باشد در تمرینات با این وسیله ورزشی شما از نیروی جاذبه و حرکت استفاده می کنید تا بتوانید ازعضلات خود برای تغییرات در کل بدن کمک بگیرید. تمرینات با TRX قدرت و تعادل را در یک انجام می دهد و این سیستم عصبی بدن را کمک می کند, که شما خیلی سریع بدن خود شکل داده و به نتیجه برسید .
تی آر اکس TRX همزمانی تعادل – انعطاف پذیری - ا ستقامت و مقاومت بدن


مزایای تمرینات ورزش TRX
- طراحی سبک و کم حجم
- نصب آسان و راحت در هر مکان و زمان
- هر گونه تمرینات و حرکات لازم برای آمادگی جسمانی بدون نیاز به سایر وسایل
- همزمانی تمرینات و حرکات بطوری که در هر حرکت کل بدن درگیر می باشد
- بهبود , تعادل, انعطاف پذیری, چابکی, مقاومت و استقامت بدن با یک وسیله در یک زمان
- به حرکت درآوردن عضلات اصلی و عضله های جانبی و کوچک
- استفاده از وزن بدن در تمرینات و کاهش خطرات گرفتگی عضلات و مفاصل
- امکان استفاده برای هر گروه سنی, جنسی , سلامتی بدن وهر میزان آمادگی جسمانی افراد عادی , ورزشکاران حرفه ای و حتی معلولین جسمی و اصلاح یکسری از عضلاتی که فقر حرکتی دارند.
- برنامه های تخصصی برای ورزشکاران حرفه ای و رشته های ورزشی تخصصی

 

+ نوشته شده توسط حمید کیامیری در جمعه 1393/06/28 و ساعت 18:5 |
 


تراز فينا (FINA POINT) ملاك ارزيابي شناگران / تنها مقام اولي ملاك انتخاب بهترين شناگر نيست
كميته داوران فدراسيون شنا نحوه محاسبه امتيازات شناگران در مسابقات رسمي را بر اساس شاخص "فينا پوينت" (fina point) تشريح كرد .


به گزارش گروه ورزش باشگاه خبرنگاران، كميته داوران فدراسيون شنا شاخص فيناپوينت را مبناي امتيازدهي به شناگران در كليه مسابقات رسمي اعلام كرد كه مطابق با شيوه اي است كه فدراسيون بين المللي شنا براي محاسبه امتياز شناگران بكار مي گيرد .

اين شيوه محاسبه ملاك واقعي تري از عملكرد فني شناگران را نشان مي دهد و معيار مناسبي براي مقايسه شناگران محسوب مي شود .

تشريح مقياس امتيازدهي فدراسيون جهاني شنا
فينا پوينت يا همان تراز فينا ، عددي بدون واحد است كه براي مقايسه شناگران هر ماده با يكديگراستفاده مي شود. اين تراز از سال 2008 به عنوان مقياسي جهاني براي رتبه بندي و ارزيابي شناگران توسط فدراسيون جهاني شنا ارائه شده است.

* عدد 1000 ، امتياز ركورد پايه شناگران
فدراسيون جهاني شنا هر ساله جدولي را به عنوان جدول تراز فينا (FINA POINT TABLE) ارائه مي دهد كه در آن زمان پايه براي هر ماده از شنا ، براي آن سال درج شده است كه اين ركورد پايه ، ترازي معادل 1000 دارد. شناگراني كه بتوانند شناي خود را با اين زمان به پايان برسانند امتياز 1000 را كسب خواهند نمود.
اين جدول شامل دو بخش ركورد پايه براي ماده هاي شنا در مسابقات مسافت كوتاه (SC) و ركورد پايه براي ماده هاي شنا در
مسابقات مسافت بلند (LC) براي آقايان و خانمها به تفكيك جنسيت است .
تراز فينا عددي است كه بر اساس ركورد هر شناگر براي او محاسبه مي شود، بصورتي كه براي شناگران نخبه در سطوح المپيك و قهرماني جهان اين عدد به سمت عدد 1000 و يا بالاتر (براي ركورد داران) و اعداد پايين تر براي شناگران سطوح پايين و ضعيف تر بدست مي آيد.
براي محاسبه اين تراز از فرمول زير استفاده ميگردد:

P=1000 X (B/T)^3
p:تراز فينا
B:تراز پايه
T:ركورد شناگر

با توجه به اينكه فرمول تراز فينا ، تابعي از توان عدد 3 است ، مي توان انتظار داشت كه فاصله ترازها براي ركوردهاي نزديك به ركورد پايه و يا بالاتر ، بيشتر باشد و اين فاصله براي ركورد شناگراني كه فاصله زيادي با ركورد پايه دارند كمتر است . با توجه به توضيحات فوق ، تشابه تراز فينا براي ركوردهاي خيلي ضعيف و نزديك به هم بيشتر متصور مي باشد.
لازم به ذكر است كه از سال 2009 ميلادي و بر اساس تأكيدفدراسيون جهاني شنا، اعداد تراز فينا به سمت عدد پايين گرد مي شوند در صورتي كه پيش اين سال، تمامي ترازها با دقت يك صدم محاسبه و ارائه مي شدند.

* تنها مقام اولي ملاك انتخاب بهترين شناگر نيست
در پايان خاطر نشان مي شود بر اساس امتيازبندي فيناپوينت ، صرفا كسب عنوان برتر شناگر در هر ماده نشانه عملكرد فني بهتر وي نيست و بر اين اساس شناگران براي كسب بالاترين جايگاه مي بايست تلاش كنند تا بيشترين امتياز با شاخص فيناپوينت را بدست آورد .

 

+ نوشته شده توسط حمید کیامیری در جمعه 1393/06/28 و ساعت 17:4 |
water bottle balance

pic from baltimoresun.com

 

Pick The Swim Drill For Your Weakness
 
+ نوشته شده توسط حمید کیامیری در پنجشنبه 1393/06/27 و ساعت 23:21 |
 

 

 

 

 

 

Butterfly drill

 

+ نوشته شده توسط حمید کیامیری در پنجشنبه 1393/06/27 و ساعت 23:14 |
 

Underwater Recovery

 

tombstone kicking

Tennessee Tumblers

 

 

Pop-ups

 

 

 

 

+ نوشته شده توسط حمید کیامیری در پنجشنبه 1393/06/27 و ساعت 23:3 |
 

 

 

سایز این توپ 10 سانتیمتر می باشد.

این توپ برای fit کردن بازیکنان بعد از یک روز تمرین سخت مناسب می باشد.

+ نوشته شده توسط حمید کیامیری در پنجشنبه 1393/06/27 و ساعت 19:16 |
توپ نیمه سنگین واترپلو

وزن این توپ 2.2 پوند یعنی 1 کیاوگرم می باشد

جهت تقویت عضلات بازو و شانه بازیکنان واترپلو

بکار میرود.

 

+ نوشته شده توسط حمید کیامیری در پنجشنبه 1393/06/27 و ساعت 19:9 |

Excel Reach It™

Excel Resistance Belt

Excel Two-Meter Training Bar

Excel Water Polo Trainer

Excel Pass It Partner™

KAP7 - Water Polo Weight Belt

 

+ نوشته شده توسط حمید کیامیری در پنجشنبه 1393/06/27 و ساعت 18:59 |
 

Play the Goalie Position in Water Polo Step 1.jpg

Play the Goalie Position in Water Polo Step 3.jpg

Play the Goalie Position in Water Polo Step 5.jpg

Play the Goalie Position in Water Polo Step 6.jpg

+ نوشته شده توسط حمید کیامیری در دوشنبه 1393/05/13 و ساعت 12:4 |
 

+ نوشته شده توسط حمید کیامیری در دوشنبه 1393/05/13 و ساعت 11:58 |
 

واترپلوی مردان از جمله اولین ورزش های تیمی معرفی شده در بازی های جدید المپیک در سال ۱۹۰۰ بوده است. اکنون واترپلو در بسیاری از کشورها مورد استقبال واقع شده است؛ علی الخصوص در اروپا (مشخصاً در مجارستان، یونان، ایتالیا، روسیه و یوگسلاوی سابق)، ایالات متحده، کانادا و استرالیا.

 

floating water polo ball 1yny2m5 مقاله ای کامل در مورد واترپلو

 

واترپلوی مردان از جمله اولین ورزش های تیمی معرفی شده در بازی های جدید المپیک در سال ۱۹۰۰ بوده است. اکنون واترپلو در بسیاری از کشورها مورد استقبال واقع شده است؛ علی الخصوص در اروپا (مشخصاً در مجارستان، یونان، ایتالیا، روسیه و یوگسلاوی سابق)، ایالات متحده، کانادا و استرالیا. این بازی در حال حاضر شامل تیم هائی متشکل از هفت بازیکن (و حداکثر تا شش نفر ذخیره) به همراه توپ واترپلو که به اندازهٔ توپ فوتبال می باشد که به دلیل دارا بودن خاصیت ضد آبی از نایلون ساخته شده است.

● توسعه بازی واترپلو

قواین واترپلو در قرن نوزدهم در بریتانیای کبیر توسط ویلیام ویلسون توسعه یافت. بازی جدید چیزی شبیه به فوتبال آمریکائی بود که در رودخانه ها و دریاچه ها و دریاچه های انگلستان و اسکاتلند، با توپی که از لاستیک هندی ساخته شده بود، انجام می شد. این ”راگبی آبی“ به تدریج و براساس تلفظ کلمهٔ ”پولو“ در زبان بالتی (۱) به معنای توپ، ”واترپلو“ نامیده شد.

بازی اولیه خشونت فیزیکی، کشتی و نگه داشتن بازیکن حریف را در زیر آب، جهت بازپس گیری توپ، مجاز می شمرد، دروازه بان بیرون از منطقهٔ بازی می ایستاد و با پریدن در آب و بر روی هر حریفی که قصد گل زدن به واسطهٔ قرار دادن توپ در سطح تعیین شد داشت، از دروازه دفاع می نمود.

این بازی تا دهه ۱۹۸۰ به تدریج پیشرفت کرد تا جائی که شامل بازی سریع تیمی با یک توپ بود و بر شنا کردن، پاس دادن و گل زدن از طریق شوت کردن داخل یک دروازهٔ توری تأکید می نمود. تنها هنگامی می شد جهت به دست آوردن توپ از بازیکن حریف تلاش نمود که او توپ را نگه داشته باشد البته نمی توان او را زیر آب برد. در سال ۱۸۸۸ لیگ واترپولی لندن جهت حل مشکل گوناگونی در قوانین منطقه ای تأسیس شد و مجموعه قوانینی تصویب نمود تا رقابت تیمی را ممکن ساخته و پایهٔ بازی کنونی را شکل دهد. اولین دورهٔ بازی های واترپلو با قهرمانی انگلیس در سال ۱۸۸۸ صورت پذیرفت. در سال ۱۸۹۰ اولین بازی بین المللی واترپلو انجام شد و اسکاتلند چهار بر صفر انگلستان را شکست داد.

این بازی بین سال های ۱۸۹۰ و ۱۹۰۰ در اروپا با رقابت تیم ها در آلمان، اتریش، فرانسه، بلژیک، مجارستان و ایتالیا که از قوانین بریتانیائی استفاده می کردند، گسترش یافت. بازی متفاوتی در ایالات متحده انجام می شد که همراه با بازی خشونت آمیز نگه داشتن، زیر آبی رفتن و محکم در دست نگه داشتن یک توپ رم و نیمه باد که می شد آن را در زیر آب نگه داشت، انجام می شد. در نتیجه تیم های اروپائی در مسابقات قهرمانی المپیک ۱۹۰۴ در ”سن لوئیس“ رقابت ننمودند. تا سال ۱۹۱۴ اکثر تیم های آمریکائی قبول کردند از قوانین بین المللی پیروی کنند. در سال ۱۹۲۹ یک کمیتهٔ بین المللی واترپلو متشکل از نمایندگان بریتانای کبیر و فدراسیون بین المللی شنای آماتور (فینا) شکل گرفت. قوانین برای بازی های بین المللی پیشرفت یافتند و در سال ۱۹۳۰ به اجرا گذاشته شدند. از آن پس فینا ساختار اکم بر این بازی بوده است. در گذر سال ها هم تغییرات تکنیکی و هم تغییرات قانونی بر مشخصه های این بازی تأثیر گذاشت. در سال ۱۹۲۸ مربی مجار واترپلو ”بلاکمجدی“، پس هوائی یا پاس خشک را ابداع نمود.

تکنیکی که در آن بازیکن توپ را مستقیماً از راه هوا به بازیکن دیگر می فرستد، یعنی او توپ را بدون برخورد با آب دریافت می کند. پیش از آن بازیکنان می گذاشتند ابتدا توپ در آب بیافتد و سپس آن را بر می داشتند اما پاس خشک این بازی خشن را پویاتر نمود و باعث برتری مجارستان در واترپلو برای بیش از شصت سال شد. در سال ۱۹۳۶ ”جیمزآر. اسمیت“ مربی واترپلوی کالیفرنیا و نویسنهٔ کتب متعددی دربارهٔ علم مکانیک واترپلو، توپ واترپلوئی از جنس پوششی از الیاف لاستیکی روی یک محفظهٔ بادکردنی ابداع نمود که موجب بهبود در اجرای عمل شد. توپ چرمی قبلی، آب جذب می کرد و در حین بازی سنگین تر می شد. در سال ۱۹۴۹ تغییرات قوانین اجازه داد بازی بدون وقفه پس از سوت داور به دلیل یک خطای معمولی ادامه پیدا کند و سرعت بازی بالا برود. در دههٔ ۱۹۷۰ خطای اخراج، جایگزین سیستم امتیازی برای خطاهای سنگین شد. بازیکنان خاطی به یک دقیقه اخراج مجازات می شدند و تیم شان مجبور بود با بازیکنان کمتری بازی کند. حق مالکیت توپ محدود به ۴۵ ثانیه قبل از تلاش برای به ثمر رساندن گل می شد. از آن پس، زمان مجازات ها و مالکیت کاهش یافت. شوت مستقیم به سمت دروازه از خط هفت متر پس از اعلام یک پرتاپ آزاد در سال ۱۹۹۴ مجاز گردید و در سال ۲۰۰۵ به پرتاپ پنج متر تغییر یافت.
ز آن جا که واترپلو یک ورزش آبی تیمی ست، بنابراین، مهارت در شنا حرف اول را می زند. چراکه بازیکنان باید در خلال بازی به دفعات، طول سی متری استخر را شنا کنند.
شنای کرال سینه ای که در واترپلو استفاده می شود متفاوت از شنای معمولی است، به نحوی که بازیکنان واترپلو با سری دائماً بازیکنان واترپلو با سری دائماً بیرون از آب شنا کنند تا زمین بازی را تحت نظر داشته باشند. شنای کرال پشت از سوی بازیکنان مدافع مورد استفاده قرار می گیرد تا مهاجمان در حال حمله را تعقیب کنند، دروازه بان نیز برای این که بتواند توپ را پس از پاس دادن، تعقیب کند از این نوع شنا بهره می برد.
کرال پشت واترپلو نیز با روش معمول آن فرق می کند؛ بازیکنان تقریباً عمود در آب می نشینند و از حرکات پادوچرخه همراه با دست های کوتاه در کنار، به جای دست های کشیده و بلند استفاده می کنند. این امر به بازیکن اجازه می دهد بازی را ببیند و به طور سریع موقعیت خود را تغییر دهد.
▪ مهارت های کنترل توپ
از آن جائی که تمام بازیکنان، تنها با یک دست می توانند توپ را لمس کنند، لذا باید توانائی گرفتن و پرتاب توپ را با یک دست داشته باشند. بازیکنان مجرب واترپلو می توانند با یک حرکت، پاسی را گرفته، پاس داده و یا شوت کنند.
▪ حرکت دست و پا در آب، جهت عمود نگه داشتن بدن
معمول ترین شکل پا زدن در آب، عموماً به دلیل دورانی پا تحت عنوان ”پادوچرخه“ نام برده می شود. پادوچرخه به هنگام بازی به کار گرفته می شود؛ چراکه بازیکنان نمی توانند کف استخر را لمس کنند. مزیت پادوچرخه این است که به بازیکن اجازه می دهد در موقعیتی پایدار در سطح آب بماند و نسبت به گونه های دیگر پا زدن در آب، از جمله حرکت پا قیچی انرژی کمتری مصروف دارد؛ که نتیجهٔ آن حرکت های سریع به بالا و پائین بازیکن می باشد. این می تواند در حالت عمودی یا افقی استفاده شود.
پادوچرخه در حالت افقی، جهت تداوم حرکت رو به جلوی بازیکن مهاجم، مورد استفاده قرار می گیرد. پا دوچرخهٔ عمودی، برای به دست آوردن یک موقعیت بالاتر از رقیب انجام می گیرد. با سریع تر پا زدن در یک فاصلهٔ زمانی کوتاه، بازیکن می تواند برای متوقف نمودن، پاس دادن یا شوت کردن توپ، بالا و بیرون از آب بیاید (تا حد مایو ـ تا زیر کمرشان). حرکت پادوچرخه در یک روش پیشروی واترپلو به نام ”عنکبوتی“ نیز به کار می رود. جائی که یک مهاجم یا مدافع می تواند به طور قانونی، بازیکن حریف را با حرکت های تند و تیز دست، آرنج های بالا و بازو و هم چنین پادوچرخهٔ کاملاً باز، دفع کند و محدوده ای ایجاد نماید که بازیکنان حریف نتوانند وارد شوند.
● انعطاف پذیری و هوشیاری
در سطوح بالاتر این ورزش، سرعت بازی افزایش می یابد. بنابراین پیش بینی و آمادگی ذهنی حائز اهمیت می باشد. ”فهمیدن میدان“ (یعنی آگاهی از آن چه در اطراف اتفاق می افتد) یک مزیت عمده در گل زدن است، حتی اگر بازیکنی از سرعت کمتری نسبت به رقیب برخوردار باشد.
● شرح مطلب
هر تیم از هفت بازیکن تشکیل می شود. بازیکنان میهمان، کلاه های شماره دار سفید، بازیکنان میزبان کلاه های شماره دار آبی تیره و دروازه بان هر دو تیم، کلاه قرمز با شمارهٔ یک، به سر می کنند.
هر دو تیم می توانند بازیکنان را تعویض کنند که این امر باید در مقابل نیمکت تیمشان انجام شود البته؛ هنگامی که بازی متوقف است آنها می توانند از هر جائی وارد یا خارج شوند.
بازی به چهار دورهٔ زمانی تقسیم می شود که مدت آن به سطح بازی بستگی دارد:
هنگامی که بازی متوقف است، زمان نیز نگه داشته می شود. به عنوان مثال در فاصله ای که یک خطا ارتکاب یافته است و یک پرتاب آزاد انجام می شود و یا بین فاصله ٔ به ثمر رسیدن گل و شروع مجدد بازی. این موجب می گردد ”زمان واقعی“ هریک از چهار دورۀ زمانی یک مسابقه حدود ۱۲ دقیقه به طول بیانجامد. یک تیم نمی تواند بیش از ۳۰ ثانیه مالکیت توپ را داشته باشد، به شرطی که در این فاصله هیچ شوتی به سمت دروازه نشده، یا حریفی بیرون فرستاده نشود. پس از گذشت این زمان، مالکیت به تیم مقابل داده می شود. به هر حال اگر تیمی توپ را در فاصلهٔ این ۳۰ ثانیه شوت کند و کنترل توپ را دوباره به دست آورد ساعت مجدداً از ۳۰ ثانیه زمان را احتساب می نماید. هریک از تیم ها می توانند در کل چهار دورهٔ زمانی بازی، دو زمان استراحت یک دقیقه ای، درخواست کنند و یک زمان استراحت به هنگامی که بازی به وقت اضافه کشیده می شود. به هنگام انجام بازی تنها آن تیمی که مالکیت توپ را دارد می تواند درخواست وقت استراحت نماید.
ابعاد استخر واترپلو ثابت نیست، و می توان بین ۱۰٭۲۰ و ۲۰٭۳۰ متر متفاوت باشد. حداقل عمق آب باید ۱۸۰ سانتی متر باشد. ولی این موضوع اغلب در بازی های هم سالان یا دبیرستانی ها، در صورتی که چنین امکانی نباشد مورد چشم پوشی واقع می گردد. دروازه ها ۳ متر عرض و ۹۰ سانتی متر ارتفاع دارند. توپ های واترپلو معمولاً زرد و در اندازه و وزن، برای جوانان، زنان و مردان متفاوتند.
وسط استخر به وسیلهٔ یک خط سفید، مشخص شده است. در گذشته، استخر با خطوط ۴ و ۷ متر تقسیم شده بود (فاصلهٔ نسبت به خط دروازه). این خطوط از فصل ۲۰۰۶ ـ ۲۰۰۵ در یک خط پنج متر تلفیق شدند. در امتداد خط کناری استخر، خطوط پنج متر به وسیلهٔ یک خط سبز، علامت گذاری شده اند. این خط ”پنج متر“ همان ”نقطهٔ پنالتی“ است که به وسیلهٔ یک خط زرد، مشخص شده است. خط ”دو متر“ با یک خط قرمز“ مشخص شده است و هیچ بازیکنی از تیم مهاجم نمی تواند بدون توپ، وارد آن شود.
یک بازیکن در هر تیم به عنوان دروازه بان تعیین شده است. دروازه بان، تنها بازیکنی است که می تواند توپ را با هر دو دست لمس کند و نیز تنها بازیکنی است که در یک استخر کم عمق، مجاز به ایستادن بر کف استخر می باشد. بازیکنان می توانند توپ را با پرتاب کردن برای هم تیمی یا با شنا کردن در حالی که توپ را روبه روی خود به جلو می رانند، به حرکت درآورند. طرف مقابل به هنگام تلاش برای گرفتن توپ، مجاز به فشار دادن توپ به زیر آب و یا فشار آوردن و نگه داشتن بازیکن حریف نمی باشند، مگر زمانی که توپ را نگه داشته است. خطا کردن امری کاملاً عادی است و به یک پرتاب آزاد منجر می شود؛ در این حالت پرتاب کنندهد توپ نمی تواند مستقیماً به دروازه شوت کند مگر این که پشت ”خط پنج متر“ باشد.
واترپلو قدرت بدنی و استقامت قابل توجهی را می طلبد. این بازی از جان کاه ترین ورزش هاست؛ همواره عملی در حال انجام است و معمولاً بازیکنان در طول چهار دورهٔ زمانی، سه کیلومتر یا بیشتر شنا می کنند.
هماهنگی عالی چشم و دست، از دیگر نیازهای این رشته است.
توانائی کنترل و رد کردن توپ، تیم های خوب را از تیم های عالی، کاملاً جدا می نماید. پاسی که به یک بازیکن در میدان داده می شود ترجیحاً یک ”پاس خشک“ (یعنی بدون برخورد با آب) است و نهایت سرعت را با سهولت در گرفتن و پرتاب نمودن ممکن می سازد. یک ”پاس خیس“ پاسی حساب شده در آب و در جائی تقریباً خارج از دسترس نزدیک ترین بازیکن به دروازه (بازیکن سانت) و مدافع او می باشد. بدین ترتیب بازیکن موقعیت سانت، می تواند به توپ و بیرون از آب هجوم آورد، شوت زده و یا پاس دهد. گل می تواند با هر عضوی از اعضاء بدن، به جز مشت و پا، زده شود.
گل زدن در واترپلو ممکن است در مقایسه با دیگر ورزش ها متفاوت باشد. به عنوان مثال، یک شوت ”پرشی“ یا ”جهشی“ با قدرت قابل توجهی به صورت عمودی بر روی آب شلیک می شود، به نحوی که توپ به سمت بالا می جهد معمولاً توپ در فاصلهٔ یک متری تور دروازه به آب برخورد می کند، جائی که دروازه بان نمی تواند شوت را پیش بینی و متوقف نماید. یک نوع شوت دیگر ”قوس“ نام دارد که با یک انحنای عمودی پرتاب می گردد. معمولاً متوقف نمودن این گونه شوت ها مشکل تر از شوت سریع است؛ زیرا عموماً این ها با زاویه ای به سمت دروازه پرتاب می شوند که دروازه بان، نه تنها باید از یک سمت دروازه به سمت دیگر به سرعت تغییر موقعیت دهد، بلکه باید در همان لحظه بیشتر از مقداری که برای دیگر شوت ها از آب بیرون می آید خود را از آب خارج کند.
حرکات فریب دهنده به هنگام پرتاب هر شوتی مؤثر می باشند. بازیکن، حالت شوت کردن را می گیرد اما در نیمهٔ راه حرکت خود را قطع می کند تا دروازه بان خیلی زودتر از موقع، جهت متوقف نمودن توپ عمل نماید و سپس اقدام به شوت زدن می کند.
در واترپلو، سوت داور به نشانه وقوع خطا، بیشتر از هر ورزش دیگری شنیده می شود.
معمولاً مدافع بر روی بازیکنی که توپ را در دست دارد، به عنوان یک تاکتیک خطا می کند تا در حرکت توپ حریف مشکل ایجاد نماید.
بازی در اکثر موارد بدون وقفه ادامه می یابد، اما مهاجم باید در این زمان به جای پیشروی یا شوت، توپ را پاس دهد (یک استثناء به بازیکنان اجازه می دهد که اگر خطا، خارج از علامت ”پنج متر“ انجام شده باشد، به سرعت توپ را بر دارد و آن را شوت کند). به هر روی، همانند بازی هاکی روی یخ، بازیکنی که یک خطای عمده انجام داده است، به خارج از منطقهٔ بازی فرستاده می شود و تیم او برای مدت ۲۰ ثانیه با یک نفر کمتر بازی خواهد کرد. اما اگر گلی زده شود یا تیمش مالکیت توپ را به دست آورد می تواند زودتر به بازی برگردد.
اگر خطا از نوع خشن تشخیص داده شود، بازیکن خاطی تا پایان بازی اخراج می گردد و یک هم تیمی او پس از گذشت چهار دقیقه جای او را می گیرد. یک بازیکن، مربی یا تماشاچی نیز ممکن است به دلیل مشاجره با داور اخراج شود. در زمانی که به دلیل خطای اخراج، تیم ها از لحاظ تعداد نفرات نابرابر می شوند، تیم مهاجم می تواند با پاس کاری چرخشی و خارج نمودن دروازه بان از موقعیت درست، انتظار گل داشته باشد. بازیکنی که سه مرتبه اخراج شده است باید با جایگزین نمودن فردی جای خود، تا پایان مسابقه بیرون بنشیند.

برای انجام ورزش واترپلو ورزشکار باید در بعضی کارها مهارت داشته باشد. اولین فاکتور لازم برای شروع این ورزش، مهارت در شنا است.

● مهارت های اولیه

بقیه درادامه مطلب…

برای انجام ورزش واترپلو ورزشکار باید در بعضی کارها مهارت داشته باشد. اولین فاکتور لازم برای شروع این ورزش، مهارت در شنا است. در این ورزش، بازیکنان باید بتوانند طول ۳۰ متری استخر را بارها و بارها شنا کنند. نوع شنا کردن بازیکنان واترپلو با شنای کلاسیک متفاوت است. در این روش بازیکنان از یک استیل آزاد استفاده می کنند به طوری که هنگام شنا کردن همیشه سر آنها از آب بیرون خواهد بود تا بتوانند بر بازی مسلط باشند. مهارت دومی که بازیکنان باید به دست آورند، شیوه کنترل توپ با یک دست است. همچنین این ورزشکاران باید بتوانند توپ را با هر دو دست خود کنترل کنند.

مهارت دیگری که ورزشکاران این رشته باید داشته باشند، نوعی پا دوچرخه است که در آن حرکات پا به صورت دایره وار انجام می شود. در این حرکت که ورزشکاران از آن برای نگه داشتن خود روی سطح آب استفاده می کنند، انرژی بسیار کم مصرف می شود. ورزشکاران ورزش واترپلو باید از تمرکز و سرعت عمل بالایی برخوردار باشند تا بتوانند بر تیم حریف غلبه کنند.

● قوانین ورزش واترپلو

هر تیم از ۱۲ بازیکن تشکیل شده است که شامل هفت بازیکن اصلی و پنج بازیکن ذخیره است. بازیکنان اصلی دارای یک دروازه بان و شش بازیکن زمین هستند. این شش بازیکن می توانند هم در نقش حمله و هم در نقش دفاعی ظاهر شوند و جای مخصوص به خود ندارند. یکی از قوانین مهم واترپلو این است که بازیکنان زمین اجازه ندارند توپ را با دو دست بگیرند و باید آن را فقط با یک دست کنترل کنند. در فاصله دو متری از دروازه بان های هر تیم نشانه هایی به نام خط دو متری وجود دارد. بازیکنان تیم مقابل اگر توپ نداشته باشند نباید وارد این محوطه شوند.

مدت زمان بازی برای آقایان در جهار ست هفت دقیقه ای و برای خانم ها چهار ست چهار تا شش دقیقه ای است.

● اثرات مفید بدنی

واترپلو ورزشی آبی و تیمی است. بنابراین از یک طرف باعث بروز آثار ورزش شنا می شود و از طرف دیگر اثر مفید ورزش های توپی را به همراه دارد. بازیکنان این رشته باید از قدرت و سرعت بالایی برخوردار باشند. در این ورزش تمام اعضای بدن مانند یک زنجیر عمل می کنند. یعنی ورزشکار باید از تمام عضلات خود کمک بگیرید تا بتواند نیروی لازم را به توپ وارد کند. اعضای مختلف بدن مثل دست ها، لگن و پاها باید بتوانند حرکات چرخشی خاصی را انجام دهند. بنابراین علاوه بر قدرت، انعطاف پذیری نیز در این ورزش لازم و ضروری است. بعضی از حرکات باعث می شوند سرعت توپ افزایش یابد مثل چرخش مناسب در ناحیه کمر و شانه و همچنین قدرت به عقب بردن بازوها و آرنج و توانایی خم کردن مچ دست.

به دست آوردن مهارت در این زمینه ها نیاز به تمرین فراوان دارد. بازیکنان علاوه بر قدرت و انعطاف پذیری باید از تمرکز کافی و قدرت طراحی نقشه برای تمرکز بر حریف هم برخوردار باشند. بنابراین به طور خلاصه می توان گفت که ورزش واترپلو دارای اثرهای مفید زیر است:

افزایش قدرت بدنی به خصوص در ناحیه عضلات ران، بازوها و مچ دست

افزایش انعطاف پذیری

افزایش سرعت عکس العمل در پاسخ به محرک ها

افزایش قدرت تمرکز، هماهنگی و طراحی نقشه

● آسیب های ورزش واترپلو

برخی از اسیب های واترپلو ناشی از انجام این ورزش در آب است مثل حساسیت و قرمزی چشم، آفتاب سوختگی و عفونت های پوستی. اما از آسیب های شایع و مخصوص به این ورزش می توان به موارد زیر اشاره کرد:

▪ کشیدگی تاندون های شانه: این آسیب بسیار شایع است زیرا ورزشکاران برای افزایش قدرت و سرعت پرتاپ توپ به عضلات و تاندون های این ناحیه فشار زیادی وارد می کنند و باعث کشیدگی و گاهی پارگی تاندون های این ناحیه می شوند.

▪ آسیب به انگشتان: سرعت سریع توپ و برخورد آن با انگشتان دست ورزشکاران باعث ضرب دیدگی، کبودی و حتی بروز زخم و شکستگی در این نواحی می شود.

▪ آسیب ناحیه صورت: واترپلو ورزش پر برخوردی است و ورزشکاران به سهو یا به عمد ضرباتی را به بازیکن حریف وارد می کنند. در نتیجه کبودی زیر چشم و پارگی لب از جمله آسیب های شایع است.

● عواملی که سبب بروز آسیب بیشتر می شوند:

نداشتن بنیه و انعطاف پذیری لازم برای این ورزش

بی تجربگی و مهارت ناکافی در اجرای تکنیک ها

استفاده نکردن از وسایل ایمنی مثل کلاه ایمنی و وسایل حفاظتی از گوش و دهان

● پیشگیری از آسیب ها

رعایت چند نکته از بروز آسیب بدنی جلوگیری می کند:

▪ منظم ورزش کنید تا بدن شما برای این ورزش قدرت و انعطاف پذیری کافی را به دست آورد.

▪ علاوه بر تمرینات واترپلو، از سایر تمرین ها بدن سازی به منظور ارتقای سطح قدرت و انعطاف پذیری بدن استفاده کنید.

▪ حتما” در حین و بعد از ورزش آب فراوان بنوشید.

▪ قبل از ورزش بدن خود را گرم کنید.

▪ بعد از خروج از آب، تمرینات کشش را فراموش نکنید.

▪ از وسایل ایمنی و عینک شنا استفاده کنید.

▪ اگر احساس کردید آسیب دیده اید، بلافاصله ورزش را متوقف کنید و در صورت لزوم از کمپرس یخ و بالا نگه داشتن اندان آسیب دیده استفاده کرده و به پزشک مراجعه کنید و تا بهبود کامل ورزش نکنید.

 

      واتـر پـلو در ابتدا به صورت بازی راگبی که نوعی فوتبــال است در رودخانه ها انجام می شد . این بازی در اسکاتلند و انگلستان طرفداران بسیاری داشت سپس به تدریج شکل قدیمی آن تغییر یافت وبه بازی مـدرن واتر پلو تبدیل شد . در سال ۱۹۰۰میلادی این ورزش به طور رسمی وارد المپیک شد.

۱٫    تعداد بازیکن ۱۲ نفر که ۷ نفر در داخل زمین و ۵ بازیکن ذخیره است .

۲٫    اندازه زمین ( بیـن المللی ) – طول ۳۰ متر و عرض ۲۰ متر و عمق آب ۲ متر ( ۴ پا ) و نباید از ۸۰/۱ متر کمتر باشد در مسابقات داخلی سعی بر این است که شرایط فوق رعایت شود و برای بانـوان ۱۷×۲۵ متر می باشد.

۳٫    اندازه دروازه : طول آن ۳ متر و ارتفاع ۹۰ سانتی متر و عمق ۳۰ سانتی متر و جنس آن از چوب یا فلـز و یا پلاستیک و رنگ آن سفید می باشد.

۴٫    محیط توپ : بین ۶۷ تا ۷۱ سانتی متر و جنس رویه آن از چرم یا پلاستیک باشد .

۵٫    وزن توپ : ۴۰۰ تا ۴۵۰ گرم و رنگ زرد می باشد .

۶٫    شروع بازی : توسط حلقه ای توپ در وسط آب قرار می گیرد و یا توسط داور انداخته می شود.

۷٫    تعداد تعویض : آزاد

۸٫    فاصله نقطه پنالتی تا دروازه ۴ متر می باشد .

۹٫    بلند کردن ۲ پرچم متوسط داور یعنی گل قبول است .

     ۱۰٫  تعداد استراحت بعد از هر دوره به مدت ۲ دقیقه و در هر دوره دو استراحت ۱ دقیقه ای .

    ۱۱٫  یک تیم می تواند ۳۵ ثانیه توپ را می تواند در اختیار داشته باشد.

    ۱۲٫  از پشت ۷ متر می توان خطا را یک ضرب گل کرد.

    ۱۳٫  چهار خط با رنگ های خط قرمز ، خط زرد ، خط سبز ، خط سفید وجود دارد.

خط قـرمز : ۲ متر بازیکن تیم مقابل اگر توپ داشته باشند نباید وارد این محوطه شود.

خط زرد : ۴ متر پنالتی – خطایی که داور تشخیص به پنالتی می دهد .

خط سفید : خط دروازه و خط نیمه

خط سبز : ۷ متر – آزاد بازیکنان در این منطقه آزاد می باشنـد.

     ۱۴٫  کرنر : از منطقه ۲ متر و محل درست وبا خروج بازیکنان تیم حمله از این منطقه می باشد و در غیر این صورت تکرار می شود.

     ۱۵٫  وقت اضافی : ۲ زمان ۵ دقیقه ای

    ۱۶٫  اگر یک بازیکن ۳ بار اخراج شود اسیکالیفه با جایگزین – اگر بازیکن مرتکب خشونت شود. اکسکلود بدون جایگزین خواهد بود .

    ۱۷٫  اخراج بازیکن ۲۰ ثانیه و پشت خط دروازه خودی قرار می گیرد .

    ۱۸٫  زمان بازی – ۴ دروه ( پریود) ۷ دقیقه ای مفید و فعال برای آقایان و خانم ها در چهار ست ۴ تا ۶ دقیقه ای .

    ۱۹٫ خطاها : زدن توپ با مشت بسته – تکیه کردن و یا گرفتن چوب های دروازه – فرو بردن توپ زیر آب در موقع حمله طرف مقابل – پاشیدن آب به صورت حریف – مانع بازی حریف شدن – شنا کردن روی شانه ها و پشت حریف – گرفتن توپ در یک لحظه با هر دو دست – اتلاف وقت – انداختن تنه روی حریف و فشار آوردن .

   ۲۰٫  تعویض بازیکنان در زمان استراحت بین دوره های بازی و استراحت و وقت های اضافی – بعد از به ثمر رسیدن یک گل – در زمان تایم اوت .

350px Waterpolo man up مقاله ای کامل در مورد واترپلو

 

+ نوشته شده توسط حمید کیامیری در دوشنبه 1393/05/13 و ساعت 11:35 |